Brynjar Níelsson, aðstoðarmaður dómsmálaráðherra, skilur ekki uppnámið í kringum vinnuskjal setts ríkisendurskoðanda í Lindarhvolsmálinu.
„Eg er enn að reyna að skilja hvernig greinargerð setts ríkisendurskoðanda um Lindarhvolsmálið getur valdið svona miklu fjaðrafoki og jafnvel geðshræringu. Eina skýringin sem mér dettur í hug eru máttlausir fjölmiðlar og of margir þingmenn sem kunna ekkert annað en að sá tortryggni og þyrla upp moldviðri. Hefur þessum þingmönnum með aðstoð fjölmiðla tekist að rugla almenning í rýminu, meira segja marga sjálfstæðismenn, sem alla jafna eru hausinn rétt skrúfaðan á,“ skrifar Brynjar á Facebook.
„Þessi greinargerð sett ríkisendurskoðanda var gerð til að upplýsa nýjan ríkisendurskoðanda um stöðu málsins þegar hann tók við rannsókninni. Einhverra hluta vegna sendi setti ríkisendurskoðandi afrit til Alþingis, umboðsmanns Alþingis og Seðlabankans. Óþekkt er að Alþingi fái rannsóknarskýrslur um mál sem er varla hálfkarað. Settur ríkisendurskoðandi segir sjálfur í bréfi með greinargerðinni að rannsóknin sé ókláruð og hann hafi ekki fengið öll gögn sem hann telji sig þurfa.“
„Rannsóknin sneri að ráðstöfun eigna ríkisins sem Lindarhvoli var falið að sjá um og engu öðru. Þar sem settum ríkisendurskoðanda vannst ekki tími til að klára verkið tók nýr ríkisendurskoðandi það yfir og skilaði fullunninni skýrslu til Alþingis vorið 2020. Það er eina skýrslan um ráðstöfun þessara eigna og sú sem á að vera til umræðu. Hún hentar greinilega ekki pólitískum andstæðingum ríkisstjórnarinnar,“ skrifar Brynjar.
Hann segir að greinargerð eða skýrsla setts ríkisendurskoðanda var ekki bara ókláruð heldur sem mestu máli skiptir hafði þeim sem málið varðaði ekki verið gefinn kostur á andmælum.
„Þegar andmælaréttur hefur ekki verið virtur hafa skýrslur eða greinargerðir engu þýðingu eins og dómstólar hafa margoft komist að niðurstöðu um. Þessi afstaða forseta þingsins, sem er einhver vandaðasti maður sem fyrirfinnst hér á landi og þótt víðar væri leitað, hefur ekkert með leyndarhyggju eða feluleik að gera heldur er hann að fara að lögum eins og skylda hans er. Hann hefur enga heimild til að opinbera þetta skjal, ekki frekar en settur ríkisendurskoðandi, sem telur sig ekki geta það. Ég geri ráð fyrir að forseti þingsins hafi takmarkaðan áhuga á að fá á sig málsóknir og skaðabótakröfur.“
„Ég bið því þingmenn og fjölmiðla að kynna sér endanlega skýrslu ríkisendurskoðanda frá apríl 2020. Það er hún sem skiptir máli. Ef einhverjir þingmenn eru ekki ánægðir með hana er alltaf hægt að krefjast þess að sérstök rannsóknarnefnd verði sett á laggirnar. Svo geta þingmenn í í stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd og forsætisnefnd kynnt sér greinargerð setts ríkisendurskoðanda. Kæmi ekki á óvart að henni verði þá lekið eins og mörgum öðrum trúnaðarskjölum sem send eru þinginu. Þá getum við kannski hætt þessu rausi um ekkert,“ skrifar Brynjar að lokum.
