Bryn­dís Schram rifjar upp „ljótar sögur“ eftir at­huga­semdir á netinu

„Mér er ó­glatt,“ segir Bryn­dís Schram í færslu á Face­book. „Ég neyddi sjálfa mig til að lesa at­huga­semdir 57 Ís­lendinga á fés­bók um grein mína, sem birtist á visir.is í gær, laugar­dag þann 27. ágúst,“ segir Bryn­dís.

Greinin sem um ræðir er titluð „Sagan endur­tekur sig“ en í henni segir Bryn­dís Jón Bald­vin Hannibals­son, eigin­mann hennar og fyrr­verandi utan­ríkis­ráð­herra, hafa verið hunsaðan og lítils­virtan frá upp­hafi.

„Mér er flökurt. Ég er enn með ó­bragð í munninum. Inn í hvers konar heim horfi ég? Ill­skan, hatrið og ljót­leikinn blasa við,“ segir Bryn­dís. Hún spyr sig hvort þetta sé virki­lega rödd al­mennings á Ís­landi.

Bryn­dís spyr sig einnig hvers hún eigi að gjalda. „Ég tek það fram, að þrátt fyrir háan aldur hef ég aldrei kynnst svona hugsunar­hætti, aldrei heyrt þessa rödd illskunnar,“ segir hún.

Bryn­dís segir allar þessu ljótu sögur minna hana ó­þyrmi­lega á eitt­hvað í for­tíðinni. „Já, ein­mitt, sumarið 2018, fyrir fjórum árum. Þá upp­lifði ég eitt­hvað svipað. Það var meira að segja á mínu eigin heimili, hugsið ykkur!“ segir hún.

„Hún heitir Lauf­ey Ósk Arnórs­dóttir. Okkar kynni hófust á Ísa­fjarðar­árum okkar. Ég hafði boðið henni í heim­sókn hingað til okkar í Anda­lúsíu. Þarna sat hún við hlið mér við matar­borðið, sem var hlaðið mat­föngum og ljúfum drykk. Vina­fögnuður. Sólin skein, og allt var svo undur fal­legt,“ segir Bryn­dís.

Hún segir að allt í einu hafi dregið fyrir sólu. Henni hafi svimað og sortnað fyrir augun. „

„Allt í einu byrjaði Lauf­ey að öskra á okkur, þar sem hún sat við hlið mér. Hún æpti að manninum mínum, sem sat við hinn enda borðsins. Þetta var í fyrsta sinn á ævinni, sem ég horfði inn í þennan heim haturs og illsku.“

Hún segist þá hafa heyrt sömu orð og les­endur visir.is skrifuðu í at­huga­semd við greinina hennar. „Perri, barna­nýðingur, drullu­sokkur … í það ó­endan­lega,“ segir hún.

„Þegar Jón Bald­vin stóð upp frá borðum í van­þóknun sinni, hljóp hún æpandi á eftir honum. Hún þagnaði ekki fyrr en hann vísaði henni á dyr - furðu­lostinn og orð­laus, yfir­kominn rétt eins og ég.“ Hún segist hafa kynnst ljót­leikanum þennan morgun.

„Og þessi dapur­legi lestur í morgun minnti mig ó­þyrmi­lega á þessa ömur­legu lífs­reynslu fyrir fjórum árum,“ segir Bryn­dís.

Sjá má færslu Bryndísar í heild sinni hér að neðan: