Borghildur Guðmundsdóttir, systir Elínborgar Björnsdóttur, gagnrýnir íslenskt réttarkerfi harðlega í yfirlýsingu sem hún sendi frá sér í dag vegna dóms sem féll í héraðsdómi í morgun.
Eins og Hringbraut greindi frá slasaðist Elínborg lífshættulega þegar ökumaður, sem var undir áhrifum vímuefna, ók framan á bifreið sem Elínborg var farþegi í. Maðurinn hafði stolið bílnum sem hann ók allt of hratt undan lögreglu sem var á eftir honum. Elínborg var 58 vikur á sjúkrahúsi eftir slysið og er hún nú í hjólastól.
Elínborg ræddi málið við Hringbraut í dag þar sem hún lýsti furðu sinni. Sagðist hún telja að um mistök væri að ræða, maðurinn sem ók bifreiðinni hefði átt að fá sjö ára dóm en ekki sjö mánaða eins og raunin varð.
Í yfirlýsingunni, sem Borghildur skrifar undir og barst Hringbraut, segir meðal annars:
„Í dag 23.03.2021 fáum fjölskyldan einn eitt sparkið og það beint í hjartað og það beint frá dómstól þessa lands. Að síbrotamaðurinn sem olli systur minni, Elinborgu Steinunnardóttur, örkumli, rændi hana framtíðardraumum og stundum viljann til að lifa, fái 7 mánaða fangelsisdóm er með öllu óskiljanlegt. Að síbrotamaðurinn sem olli bestu vinkonu systur minnar og ökumanni bifreiðarinnar sem systir mín var farþegi í, verulegu andlegu tjóni fyrir lífstíð, fái 7 mánaða fangelsisdóm er með öllu óskiljanlegt.“
Bent er á það að maðurinn hafi lagt fjölmarga í hættu með athæfi sínu en endað á að valda systur hennar gríðarlegu tjóni. Í slysinu brotnuðu fótleggir, mjaðmagrind, bringubein, rifbein, úlnliður og olnbogi ásamt innri áverkum og blæðingum. Þá fékk Elínborg óafturkræft heiladrep sem varð til þess að hún mun aldrei ganga eða fá stjórn á öðru en hægri handlegg og hugsunum sínum.
„Merkilega missti hún ekkert minni né meðvitund og man því hvert einasta smáatriði hvernig hún hefur þurft að þjást síðan slysið átti sér stað 18.01.2020. Og það gerum við öll sem að þessum skelfilegu afleiðingum gjörða þessa manns hafa komið. Systir mín talaði við æðri mátt alla leið frá því að vera klippt út úr hræinu sem hún sat föst í með mælaborðið á kafi í lærinu á sér og alla leið á sjúkrahús og bað um að fá að lifa. Þetta kostaði eiginmann systur minnar sína sálarró og frið síðustu 10 mánuðina sem hann lifði. Hann deyr enn ekki vitandi lífslíkur né lífs möguleika eiginkonu sinnar. Þetta kostaði son þeirra og dóttur lífið eins og þau þekktu það og dómur fyrir að valda slíku er vanvirðing í sinni svæsnustu mynd, aðeins 7 mánuðir. Ég neita að trúa því að mannskepnan sé ódýrari fyrir dómstólum en veðhlaupahestur.“
Dómurinn er gagnrýndur harðlega í yfirlýsingunni en tekið fram að fjölskyldan beri engan kala til fjölskyldu eða ættingja unga mannsins sem varð valdur að slysinu.
„Systir mín hefur grátið og við öll í marga mánuði í þeirri baráttu sem við öll höfum þurft að heyja til að borga fyrir hrottalegt gáleysi þessa unga manns […] Afsökunarbeiðni frá honum er ekki tekin til greina. Hann verður alltaf dæmdur af gjörðum sínum og ættu dómstólar að vera bakbein borgara þessa lands í að krefjast þess að fólk virði mannslíf annarra með viðeigandi refsingu en ekki 7 mánaða orlofi í fríu fæði og húsnæði. Við viljum taka sérstaklega fram að engin okkar ber kala til fjölskyldu og ættingja þessa unga manns og vonum eindregið að þau fái viðeigandi aðstoð við sínu áfalli því Guð veit að þetta er nánast ólýsanlegur sársauki fyrir okkur öll.“
