Björn Valur Gíslason, fyrrverandi þingmaður Vinstri grænna, er loksins kominn heim til Akureyrar eftir að hafa verið samfellt á sjónum í fjóra mánuði. Björn er skipstjóri á franska frystitogaranum Emeraude en rætt er við Björn á vef útgerðarfélagsins Samherja.
Eins og gefur að skilja hefur COVID-19-faraldurinn sett strik í reikninginn hjá mörgum útgerðarfélögum en ástæða þess að Björn var svo lengi fjarverandi var einmitt faraldurinn.
Í áhöfn skipsins eru 36 til 38 manns af ýmsum þjóðernum, þar á meðal Frakklandi, Portúgal og Póllandi. Veiðiferðin langa hófst í ágúst þegar Emeraude lagði af stað frá Þýskalandi til karfaveiða á alþjóðlegu veiðisvæði á milli Noregs og Íslands.
Síðan var haldið til þorskveiða við Svalbarða. „Veiðin var dræm á köflum en við náðum að fylla skipið og héldum til hafnar í Hollandi um miðjan október, eftir um 60 daga á sjó. Þar var ætlunin að landa aflanum, taka vistir og hafa áhafnarskipti,“ segir hann en á þessum tímapunkti, eftir tveggja mánaða fjarveru, voru menn á leið heim til ástvina sinna.
En faraldurinn setti strik í reikninginn og þegar skipið átti eftir tvo daga í höfn í Hollandi, þann 16. Október, var ljóst að staðan í Evrópu var orðin þung með tilliti til útbreiðslu veirunnar.
„Ljóst var að ef áhöfnin færi í land gæti það reynst erfitt að koma hverjum til síns heima og ekki síður yrði það bæði erfitt og áhættusamt að fá menn aftur um borð vegna mikillar smithættu í flestum löndum Evrópu. Við stóðum ennfremur frammi fyrir því að ef við færum í land og stoppuðum skipið um tíma til að hvíla áhöfnina, væri algerlega óvíst hvenær við kæmumst aftur á sjóinn og sömuleiðis hvort við myndum þá hugsanlega lenda í basli við að klára aflaheimildir okkar í tíma til að komast aftur heim fyrir jól og þyrftum þá jafnvel að eyða bæði jólum og áramótum við veiðar. Það var lítil stemning fyrir því hjá áhöfninni,“ segir Björn Valur í viðtalinu.
Af tveimur þungum kostum var ákveðið að halda strax aftur til veiða að lokinni löndun með sömu áhöfn. Haldið var á Svalbarða en Emeraude lagðist að bryggju í Frakklandi þann 15. desember síðastliðinn eftir 125 daga á sjó.
„Þetta reyndi vissulega á þolrifin í öllum í áhöfninni. Hefðbundinn túr er í kringum 50 dagar, með 5-7 daga siglingu hvora leið og rúma 40 daga á miðunum. Í þessu tilviki vorum við alls um 100 daga á miðunum og um fjórar vikur á siglingu til og frá höfn auk löndunarinnar í Hollandi. Allir voru þó sáttir þegar upp var staðið.“
Viðtalið við Björn Val í heild sinni.