Björn sorg­mæddur: Vissu ekki af ráða­brugginu fyrr en þeir sáu það í kvöld­fréttum RÚV

„Þessi á­kvörðun er lyginni líkust, hvernig sem á hana er litið,“ segir Björn Gísla­son, borgar­full­trúi Sjálf­stæðis­flokksins og full­trúi í hverfis­ráði Reykja­víkur­borgar.

Björn skrifar um þá á­kvörðun að opna í eitt skipti fyrir öll allar lokur Ár­bæjar­stífu með þeim af­leiðingum að Ár­bæjar­lónið hverfur endan­lega. Björn er afar ó­hress með þessa á­kvörðun og viðrar hann þær skoðanir sínar í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag.

Í grein sinni bendir Björn á að sér­stak­lega norður­bakki lónsins hafi iðað af mann­lífi í blíð­viðri enda vin­sælasta göngu- og áningar­svæðið á þessum slóðum. Þá hafi lónið laðað að sér ó­venju fjöl­skrúðugt fugla­líf sem tekur stöðugum árs­tíða­bundnum breytingum, ungum sem öldnum til yndis­auka.

„En nú er lónið okkar horfið fyrir fullt og fast,“ segir hann og bætir við að á­kvörðunin sé lyginni líkust, hvernig sem á hana er litið.

„Þeir sem að henni stóðu voru fjórir hátt­settir starfs­menn Orku­veitunnar, einn full­trúi frá Orku náttúrunnar og tveir full­trúar frá Haf­ró. Á­kvörðun þessi var ekki borin undir stjórn OR. Þá hefur um­hverfis­ráð Reykja­víkur­borgar ekkert fjallað um þetta mál og fékk ekkert að vita af ráða­brugginu fyrr en í sjón­varps­fréttum er búið var að tæma lónið í síðasta sinn,“ segir Björn.

Þá segir Björn að málið hafi heldur aldrei verið borið undir Náttúru­fræði­stofnun Ís­lands, Holl­vina­sam­tök Elliða­ár­dalsins og/eða í­búa­ráð, í­búa­sam­tök eða íbúa al­mennt í Árbæ og Breið­holti.

„Eftir því sem næst verður komist með hlið­sjón af minnis­punktum Orku­veitunnar var þessi á­kvörðun tekin eftir á­bendingu frá Fiski­stofu og súr­efnis­mælingu Haf­ró. Fiski­stofa benti á að skyndi­leg tæming heildar­lónsins hefði í för með sér „snögga rennslis­breytingu“ (nema hvað?) á­samt fram­burði aurs, úr lóninu, niður ár­far­veginn. Haf­ró mældi síðan súr­efnis­magn í ánum fyrir neðan stíflu þegar stíflis­lokur voru opnaðar í vor sem leið og kom þá í ljós að súr­efnis­magnið féll mjög í ánum meðan á tæmingu stóð. Þá fékk Orku­veitan það álit frá dýra­vist­fræðingi hjá Verkís að það ætti ekki að hafa teljandi á­hrif á fugla­líf í og við lónið þótt lónið hyrfi! Ekki verður séð að aðrar vist­fræði­at­huganir liggi til grund­vallar þessari furðu­legu á­kvörðun. Hér má svo enn bæta við að raf­stöðin við Elliða­ár, með öllum sínum mann­virkjum, er friðuð. Ár­bæjar­lónið er hluti af mann­gerðri um­hverfis­mótun stöðvarinnar og því lík­lega einnig friðað.“

Björn segist í grein sinni ekki hafa neina trú á því að ekki sé hægt að tempra rennsli ánna um stífluna á varan­legan hátt án þess að þurfa að fórna öðru hvoru, fiski og seiðum í ánum, eða Ár­bæjar­lóninu og fugla­lífi þess.

„En til þess þarf þá mun víð­tækari vist­fræði­rann­sóknir og yfir lengra tíma­bil. Þá væri nú ekki verra að um­hverfis­ráð Reykja­víkur­borgar fengi að fjalla um málið og fylgjast með því og þeir aðilar sem málið helst varðar fái upp­lýsingar um það í tíma. Því hef ég farið fram á að full­trúar Orku­veitunnar komi á fund um­hverfis­ráðs borgarinnar til að ræða málið. Þá mun ég enn fremur óska eftir um­sögn Náttúru­fræði­stofnunar Ís­lands enda er lónið á náttúru­minja­skrá og ber Orku­veitunni sam­kvæmt lögum að leita um­sagnar Náttúru­fræði­stofnunar Ís­lands sem ekki var gert.“