„Við virðumst því vera á þröskuldi þess að geta komið böndum á COVID-19-sjúkdóminn á heimsvísu,“ segir Björn Rúnar Lúðvíksson, yfirlæknir og prófessor í ónæmisfræði, í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.
Þar skrifar Björn Rúnar um COVID-19 og þróun bóluefnis gegn sjúkdómnum sem dregið hefur yfir 800 þúsund manns til dauða á árinu. Í grein sinni segir Björn að margvíslegar uppgötvanir á eðli og mikilvægi ónæmiskerfisins sem lykilstjórnanda í vörnum líkamans hafi leitt til mikilla framfara í forvörnum og meðhöndlun sjúkdóma,“ segir hann og bætir við að þetta hafi leitt til þess að geta okkar til að greina og þekkja nýja smitsjúkdóma, smitleiðir þeirra og hugsanlegar meðferðarleiðir hafi margfaldast á örfáum árum.
„Þannig hefur vísindasamfélaginu nú á einungis nokkrum mánuðum tekist að hefja klínískar rannsóknir á virkni fjölmargra bóluefna til varnar gegn COVID-19-sjúkdómnum. Það hefði ekki tekist án víðtækari samvinnu, opnari samskipta og ótrúlegs samtakamáttar margra mismunandi framúrskarandi vísindahópa, háskóla og fyrirtækja um allan heim en áður hefur sést,“ segir hann.
Hann vísar svo í tölur WHO þess efnis að 29 mismunandi bóluefni séu nú komin í klínískar prófanir á heimsvísu.
„Af þeim eru um sex komin á lokastigið, eða fasa 3. Þar að auki eru nú um 138 möguleg lyf til bólusetninga í forrannsóknaferli (preclinical evaluation). Það er því mjög líklegt að áreiðanleg bóluefni verði komin á almennan markað innan næstu 6-8 mánaða. Þessi árangur er ótrúlegur í ljósi þess að nú eru einungis u.þ.b. 8 mánuðir frá því að SARS-CoV-2-veiran var uppgötvuð sem orsakavaldur fyrir COVID-19- sjúkdóminum.“
Björn segir einnig í grein sinni að eitt af því sem hafa haft áhyggjur af er að menn muni sneiða fram hjá mikilvægum öryggissjónarmiðum vegna þeirra efnahags- og samfélagsu áhrifa sem COVID-19 hefur sett heimsbyggðina í. Þannig hafi sum bóluefni sem voru í forprófunum gegn SARS-CoV-1-veirunni orsakað t.d. ofvirkni ónæmiskerfisins þegar bólusettar mýs voru síðan sýktar, reynsla sem menn geta nú forðast við þróun bóluefna gegn COVID-19.
„Mikilvægi vandaðra rannsókna og samstarf öflugra eftirlitsaðila er því augljóst. Einnig er gríðarlegur fjöldi lyfja í klínískum prófunum sem byggja ekki virkni sína á bólusetningum, heldur lífvirkni veirunnar, drápsvirkni ónæmiskerfisins o.fl., auk þess sem „eldri lyf“ eins og remdesivir, dexamethasone, interferon b-1a, IL-6-hemlar og mótefni frá áður sýktum einstaklingum eru notuð við völdum ábendingum í sýkingarferlinu. Við virðumst því vera á þröskuldi þess að geta komið böndum á COVID-19-sjúkdóminn á heimsvísu. Fram að þeim tíma treystum við á áframhaldandi samvinnu og samstarf vísindasamfélagsins alls, auk þess sem við öll þurfum að sýna mikla þolinmæði, biðlund og samhug meðan á biðinni stendur.“