Björn Leví Gunnarsson, þingmaður Pírata, hefur lagt inn níu fyrirspurnir á Alþingi það sem af er degi. Það vakti athygli í gær þegar Brynjar Níelsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, lagði inn fyrirspurn á þinginu í gær.
Vildi Brynjar fá að vita hver kostnaður allra ráðuneyta væri við skrifleg svör við fyrirspurnum. Þá vildi hann vita hlut Pírata í þessum fyrirspurnum og hlut einstakra þingmanna Pírata. Björn Leví hefur verið duglegur að senda inn fyrirspurnir eins og Hringbraut greindi frá í gær. Þó Björn Leví væri ekki nefndur á nafn í fyrirspurn Brynjars er hann sá þingmaður sem hefur verið langduglegastur að óska eftir svörum við ýmsum spurningum.
Fyrirspurnir Björns Leví í dag snúast um lögbundin hlutverk ráðuneyta og stofnana; má þar nefna Orkustofnunar, Samkeppniseftirlitsins, Nýsköpunarsjóð atvinnulífsins, Nýsköpunarmiðstöðvar Íslands, Neytendastofu, Hugverkastofu og Ferðamálastofu. Vill hann vita hvaða lögbundnu hlutverkum þessar stofnanir sinna og hver áætlaður heildarkostnaður þessara lögbundnu verkefna er.
Í færslu á Facebook-síðu sinni í gær, eftir að fjölmiðlar greindu frá fyrirspurn Brynjars, sagði Björn Leví að kostnaður við fyrirspurnir hans væru minna en ýmis klúður stjórnvalda. Þá væri kostnaðurinn án efa minni en ágóðinn af fyrirspurnunum.
Í viðtali við RÚV í september í fyrra viðurkenndi Björn Leví að ráðherrar væru stundum pirraðir á fyrirspurnargleði hans. „Jú, pínulítið. Nú er held ég í utanríkisráðuneytinu, og kannski einhverjum fleirum, farið að taka fram í lok fyrirspurnar hversu langan tíma tók að svara fyrirspurn, sem mér finnst bara mjög sniðugt,“ sagði Björn Leví.
Í Staksteinum Morgunblaðsins í dag er fjallað um fyrirspurn Brynjars og um leið hnýtt í Björn Leví.
„Þingmenn Pírata, í mismiklum mæli þó, virðast telja sig lítið annað erindi eiga á löggjafarsamkomuna en að spyrja út í alla mögulega og ómögulega hluti, iðulega það sem hægt er að fletta upp í opinberum gögnum. Full ástæða er til að taka á þessum ósið, þó ekki væri nema til að freista þess að færa umræðuna á Alþingi á ögn hærra plan. Sparnaður væri svo kærkominn bónus.“