Björn Ingi Hrafnsson, ritstjóri Viljans og fyrrverandi borgarfulltrúi, segir að dómstóll götunnar geti verið miskunnarlaus og skeyti hvorki um skömm né heiður.
Björn Ingi skrifar pistil á Facebook-síðu sína, Björn Ingi á Viljanum, þar sem birtir hugleiðingar sínar um þetta.
„Ég var svona að spekúlera: Er ekki möguleiki að við sem byggjum þetta fámenna land, gætum mögulega verið aðeins huggulegri hvert við annað? Drukkið aðeins minna Nocco. Og róað okkur aðeins í leiðinni,“ segir hann.
Björn Ingi bendir á að sá sem fylgist með umræðunni á samskiptamiðlum og í kommentakerfum fjölmiðlanna hætti fljótlega að láta sér bregða þótt hátt sé reitt til höggs.
„Þegar það gerist aftur og ítrekað hættir það smám saman að virka. Þetta þekkja margir, líka þau okkar sem hafa oft verið milli tannanna á fólki. Þetta er vont en það venst, eins og maðurinn sagði. Skrápurinn þykknar með tímanum og á endanum spáir maður ekki lengur í þessu.“
Björn Ingi bendir á að á Sturlungaöld hafi hetjur riðið um héröð og drepið mann og annan.
„Geðslag sumra var að taka aldrei friðinn, ef ófriður var í boði. Á okkar tímum munar ekkert um að taka fólk af lífi á samskiptamiðlum; það tekur bara örfáar sekúndur -- hviss, bamm, búmm; það er einn í dag og annar á morgun og einhverjir allt aðrir í síðustu viku og þar áður og lífið heldur svo áfram. Enginn spáir í því hvað verður um allt þetta fólk sem lendir í umferðarslysi umræðunnar og liggur kannski krambúlerað á eftir í óeiginlegri merkingu og á um sárt að binda.“
Björn Ingi dregur ekki fjöður yfir það að vissulega eigi margt fullan rétt á sér – hann sé ekki að tala fyrir þöggun eða vísa til einhverra tiltekinna mála – en samt sé stundum eins og mennskan fái ekki sæti við tölvuna.
„Kærleikurinn hvergi nærri og fyrirgefning eða umburðarlyndi ekki lengur til. Að engum detti lengur í hug að draga djúpt andann og telja upp í tíu áður en Stóridómur er felldur á veraldarvefnum. Samt erum við öll mannleg og gerum mistök á hverjum einasta degi,“ segir Björn Ingi og segir að lokum:
„Það virðast allténd engin takmörk fyrir því hvað sumir eru tilbúnir að láta út úr sér undir nafni og með mynd um annað fólk. Sem þeir þekkja kannski ekki neitt. Og vita í reynd ekkert um. Dómstóll götunnar getur verið miskunnarlaus og skeytir hvorki um skömm né heiður. Lygin ferðast hálfan hnöttinn meðan sannleikurinn er enn að reima á sig skóna og það tekur jú bara örfáar sekúndur fyrir nútímamanninn að dæma lifendur og dauða.“
