Björk spyr Jón og Willum hvernig þeir ætla bregðast við tifandi tíma­sprengjum

Björk Eiðs­dóttir, rit­stjóri helgar­blaðs Frétta­blaðsins, spyr ráð­herra hvaða úr­ræði séu raun­veru­lega í boði fyrir fólk með geð­rænan vanda sem er hættu­legt öðrum.

„Hrylli­legir at­burðir helgarinnar hafa snert alla þjóðina sem nú finnur til. Við finnum til nístandi sárs­auka og djúprar sam­úðar í garð fórnar­lamba, að­stand­enda og alls sam­fé­lagsins á Blöndu­ósi. Þegar slíkir at­burðir eiga sér stað finnum við öll til,“ skrifar Björk í leiðara Frétta­blaðsins.

„Morð á sak­lausu fólki er sem betur fer sjald­gæfur at­burður á Ís­landi en í sumar höfum við fengið fréttir af tveimur til­hæfu­lausum á­rásum sem enduðu með dauða. Dauða manneskja sem ekkert höfðu til saka unnið – en höfðu þó haft á­stæðu til að óttast um líf sitt – á eigin heimili. Í báðum til­fellum hafði við­eig­andi yfir­völdum verið gert við­vart – án til­ætlaðs árangurs og eru af­leiðingarnar hrylli­legar og ó­aftur­kræfar.“

„Í byrjun júní var maður myrtur við heimili sitt í Reykja­vík. Ná­granni mannsins, sem áður hafði fengið dóm fyrir of­beldis­glæp, og í­trekað hafði verið kvartað yfir til lög­reglu, var þar að verki. Í sam­tali við mbl.is í kjöl­far þess máls, sagði Helgi Gunn­laugs­son af­brota­fræðingur að úr­ræði skorti fyrir ein­stak­linga sem vitað sé til að séu ó­stöðugir. „Þeir eru í rauninni bara eins og tíma­sprengjur,“ lét Helgi hafa eftir sér og kallaði eftir að­gerðar­plani með víðara neti sem gripið gæti slíka ein­stak­linga.“

Björk bætir við að í júní hafði lög­regla tví­vegis verið kölluð á staðinn sólar­hringinn fyrir morðið en skorti vald­heimildir til að að­hafast frekar.

„Maðurinn, sem að­fara­nótt sunnu­dags, réðist inn á heimili hjóna, réð öðru þeirra bana og særði hitt lífs­hættu­lega, hafði fyrir þremur vikum verið hand­tekinn fyrir að hóta hjónunum með skot­vopni fyrir utan heimili þeirra.“

„Nauðungar­vistanir fólks með geð­rænan vanda er var­huga­vert og oft skað­legt verk­færi, og skal því haldið til haga að fæstir þeirra sem glíma við geð­rænan vanda eru hættu­legir sam­borgurum sínum. Í um­ræddum til­vikum virðist hættan þó hafa verið fjöl­mörgum ljós, varað hafði verið við mönnunum enda óttaðist sak­laust fólk um öryggi sitt og það því miður með réttu. Þeir voru ekki gripnir, ekki hjálpað og fórnar­lömbum þeirra þannig ekki þyrmt.“

„Það er sárt að hugsa til þess að á síðasta ári hafi stjórn skot­fé­lagsins Mark­viss til­kynnt þar til gerðum yfir­völdum á­hyggjur sínar af and­legri heilsu mannsins sem framdi ó­dæðið á Blöndu­ósi. Brýnt er að skoða í hvaða far­veg slíkar kvartanir fara, því enn var maðurinn með skot­vopna­leyfi þegar hann fyrst hótaði hjónunum og eins þegar hann beitti skot­vopni gegn þeim með hræði­legum af­leiðingum.

Nú spyr ég ykkur: Jón Gunnars­son og Willum Þór Þórs­son: Hvert er að­gerðar­planið?“ skrifar Björk að lokum.