Bjarki missti vinnuna í janúar en bíður enn eftir bótum

„Það er ekki boðlegt að hið opinbera gefi fjármála- og lánastofnunum með þessum hætti, milljónir úr vösum almennings í formi dráttarvaxta. Frá fólki sem ekkert hefur sér til saka unnið nema það eitt að missa vinnuna.“

Þetta segir Bjarki Eiríksson í mjög svo athyglisverðri grein sem birtist á vef Vísis í morgun.

Í grein sinni gagnrýnir Bjarki það hversu langur viðbragðstími Vinnumálastofnunar er þegar atvinnuleysisbætur eru annars vegar. Starfslok hans hjá fyrrverandi vinnuveitanda voru þann 31. janúar síðastliðinn. Bjarki kveðst hafa ráðfært sig við starfsmann Vinnumálastofnunar um tveimur vikum fyrr og sendi hann inn umsókn um bætur þann 1. febrúar.

„VMST tekur fram að stofnunin gefi sér 4-6 vikur til að vinna umsóknina og úrskurða í henni. Sá tími þýðir að fólk sem missir skyndilega vinnuna getur treyst því að það fái ekki greiðslu frá VMST fyrr en eftir gjalddaga reikninga,“ segir hann.

Það var svo þann 3. mars síðastliðinn, tveimur dögum eftir að fólk með vinnu fær venjulega greidd út sín laun, að hann fékk skilaboð frá stofnuninni um að frekari gögn þyrfti og hann þyrfti að senda launaseðil janúarmánaðar. „Ég bíð ekki boðanna og sendi tafarlaust umræddan launaseðil samdægurs.“

Í gær, þann 15. mars, voru tólf dagar liðnir síðan hann sendi inn fullnægjandi gögn en enn bólaði ekkert á greiðslu. „Ég hef að vísu fengið loforð um að ég fái greitt annað hvort þann 15. eða 16. en þá, ef ég væri verr settur fjárhagslega, væri ég búinn að safna dráttarvöxtum í 15-16 daga á húsnæðisláni og öðrum tilfallandi reikningum, kreditkort væri lokað, debetreikningurinn væri að öllum líkindum mjög rýr, ef ekki tómur, og allar tölur í heimabankanum skærrauðar.“

Bjarki kveðst sem betur fer vera það gæfusamur að hafa verið tiltölulega skynsamur í fjármálum og auk þess sé eiginkona hans með vinnu og stöðugar tekjur. Það sé þó ekki sjálfgefið að allir séu í slíkri stöðu.

„Þó eru einfaldlega ekki allir í eins góðum málum og ég þegar kemur að því að þurfa að greiða mánaðarlega reikningana og ef ég finn fyrir kvíða- og streitueinkennum vegna þess að ég fæ ekki greitt fyrr en um miðjan mánuð, get ég rétt ímyndað mér hvernig fólki sem stendur hallari fæti líður við sömu aðstæður.“

Bjarki hvetur Ásmund Einar Daðason félagsmálaráðherra til að átta sig á raunveruleika fólks í þessari stöðu og leggja áherslu á að stytta tímann. „Fólkið sem reiðir sig á greiðslur úr atvinnuleysissjóði á betra skilið en frekari óvissu og aukinn kostnað ofan á það ástand sem fyrir er,“ segir hann að lokum.