Birna Kristín Sigurjónsdóttir, sálfræðinemi, kveðst hafa hágrátið þegar hún hlustaði á ræðu sem Davíð Þór Jónsson prestur hélt á samstöðufundi á Austurvelli á föstudaginn langa.
Ræða Davíðs Þórs vakti gríðarlega athygli en þar fjallaði hann um hvernig staðið var að sölunni á hlut ríkisins í Íslandsbanka. Davíð gagnrýndi stjórnvöld harðlega í ræðunni.
Birna skrifaði langa færslu á Facebook sem hún veitti Hringbraut góðfúslegt leyfi til að fjalla um.
Komast upp með ógeðslega hluti
Í henni segist hún hafa tengt við svo margt sem Davíð sagði. „En það sem stakk mig mest er að ég finn svo til með fólki sem þarf að ströggla á hverjum einasta degi á meðan einhverjir ríkisbubbar komast upp með ógeðslega hluti,“ segir hún og bætir við að hausinn á henni hafi ekki stoppað eftir að hafa hlustað á ræðuna. Hún heldur áfram:
„Ég veit að þessi skrif munu kannski ekki hafa mikil áhrif, ég er bara ein manneskja og fólki eins og Bjarna Ben gæti ekki verið meira sama um mig. Ég er nefnilega einstæð móðir á tímabundinni örorku,“ segir hún.
„Ég hef ekki verið mikið að tala um mínar aðstæður opinberlega en eftir mikla vinnu og valdeflingu hef ég ákveðið að gera það. Löng röð áfalla í mínu lífi olli því að einn daginn þurfti ég að sætta mig við það að ég er tímabundið óvinnufær. Kerfið hefur brugðist mér oftar en einu sinni, fjárhagslega kerfið, réttarkerfið og heilbriðgðiskerfið. Ég ætla ekki að fara neitt nánar út í það, ég er á örorku og ég er ákveðin í því að komast út af örorku. Ég hef unnið úr mörgu og er ennþá að vinna í mér ásamt því að nýta tímann í að mennta mig.
Ég er einstæð móðir og hef í tvö ár séð ein um uppeldið.
Ég er sálfræðinemi í Háskólanum.
Ég er femínisti.
Ég er góð, umhyggjusöm, fyndin, skilningsrík !
.... Ég er öryrki.“
Hver dagur má ekki kosta meira en rúmar þúsund krónur
Sem einstæð móðir og öryrki í námi hefur Birna ekki mikið á milli handanna eins og fram kemur í færslunni.
„Þegar þetta er ritað á ég 12.778 krónur inná reikningnum mínum og það er 18. apríl. Það eru 12 dagar eftir af mánuðinum sem þýðir að hver dagur má ekki kosta meira en 1064 krónur til þess að þessi mánuður gangi upp. Ég á afmæli 30. apríl og verð 30 ára. Sem betur fer á dóttir mín afmæli 2. maí sem þýðir að ég verði búin að fá pening til þess að halda uppá afmælið hennar,“ segir Birna.
Hún kveðst ekki hafa leyft sér mikið í þessum mánuði. Hún keypti þó fjórar flíkur á dóttur sína sitt því hún er að vaxa uppúr öllum fötunum sínum.
„Þessar flíkur voru á afslætti eða 3 fyrir 2 tilboði. Ég fékk gefins mjög fínt hjól fyrir hana en ég þurfti að kaupa hjálm, sem betur fer eigum við góða að sem hjálpuðu til með hjálmakaupin því annars ætti ég ennþá minni pening eftir. Ég reyki ekki, ég fer ekki út um helgar, ég drekk kannski einu sinni á ári, ef ég kaupi mér föt þá versla ég þau á erlendri netsíðu sem selur mjög ódýr föt eða fæ föt gefins, ég versla í Bónus, ég fer oft í kvöldmat til foreldra minna eða vinafólks, ég fer ekki til útlanda, ég ferðast nánast aldrei innanlands, ég hef klippt sjálf á mér hárið í 5 ár. Ég þarf að velja og hafna á hverjum degi. Það má ekkert bregða útaf þá fer mánuðurinn í klessu.“
Hún segir að í marsmánuði hafi hún þurft að borga 25 þúsund krónur í heilbrigðiskostnað og það hafi sett mánuðinn á hliðina.
Margir hafa það verra en hún
„En á ég að segja ykkur eitt, það er fólk sem hefur það miklu verr en ég ! Ég er nefnilega heppin því ég hef sterkt bakland, það hafa ekki allir, Það sem er samt erfitt er það að ég er að verða 30 ára, ég er fullorðin og ég á ekki að þurfa að fá aðstoð frá öðrum. Að biðja um aðstoð er ótrúlega erfitt og mér líður alltaf eins og ég sé ekki að standa mig nógu vel í lífinu.
Ég er sjálfboðaliði hjá PEPP Ísland, grasrót fólks í fátækt ásamt því að vera í félagssamtökum sem heita Hjálparkokkar. Þar hef ég talað við fólk sem er á allskonar stöðum í lífinu en þau eiga það öll sameiginlegt að lifa í fátækt eða við fátæktarmörk.“
Birna segist hitta öryrkja, ellilífeyrisþega og útivinnandi fólk sem hefur ekki tök á því að lifa mannsæmandi lífi.
„Ég hef haldið utanum ókunnugt fólk sem er grátandi vegna þess að þeim finnst þau vera að bregðast börnunum sínum. Ég þekki tilfinninguna mjög vel en ég reyni að útskýra að þau eru ekki að bregðast heldur er kerfið að bregðast þeim. Ég hef heyrt ótrúlegar sögur um það hverju fólk hefur þurft að fórna. Fólk neyðist til þess að borða popp eða núðlur í marga daga því það á ekki efni á betri mat, þau neyðast til að standa í löngum röðum til þess að fá mataraðstoð hjá hjálparsamtökum, þau neyðast til þess að útskýra fyrir börnum sínum að þau geti ekki keypt afmælisgjöf fyrir vin í bekknum sem er að halda uppá afmæli í lok mánaðar, þau neyðast til þess að útskýra fyrir börnum sínum afhverju þau geta ekki æft þær íþróttir sem börnin vilja prufa, fólk grætur oft þegar börnin sjá ekki til útaf aðstæðunum en reyna að láta barnið ekki finna fyrir því hvernig ástandið er.“
Vill að stjórnvöld fari að hlusta
Birna segist oft hafa heyrt talað um það að það sé engin fátækt á Íslandi. Hún verður sár þegar hún heyrir slíka orðræðu.
„Ég meina ef við spyrjum Bjarna Ben þá þurfum við náttúrulega bara að læra betur fjármálalæsi ! Mér þætti áhugavert að fylgjast með honum lifa á lágum tekjum í smá tíma. Það er heimilislaust fólk á íslandi, fólk sem neyðist til þess að vera inni á vinum eða ættingjum, ég hef sjálf verið á þeim stað EN það er mikill fjöldi fólks á Íslandi sem er með þak yfir höfuðið en lifir í mikilli fátækt.“
Birna segist halda í vonina að eitthvað fari að breytast á þessu landi.
„Ég vona að þeim sem er „treyst“ fyrir að reka landið verði betri og ég vona að þau fari að hlusta á okkur öll í staðinn fyrir að vera eiginhagsmunaseggir. Ef þið eruð það heppin að hafa aldrei þurft að lifa í fátækt þá dæmi ég ykkur ekki fyrir það að skilja það ekki en gefið ykkur tíma til að hlusta á fólkið sem hefur þá reynslu.“
