Birgir: Hvað gerðist eiginlega í Samfylkingunni? – Bjarni og Katrín geta verið ánægð

Birgir Dýrfjörð, sem á sæti í flokksstjórn Samfylkingarinnar, vandar flokknum ekki kveðjurnar í pistli sem birtist á vef Vísis í gærkvöldi. Birgir var mjög gagnrýninn fyrr á árinu um þær aðferðir sem flokkurinn beitti við val á framboðslistum í Reykjavík. Sagði Birgir sig úr uppstillingarnefnd flokksins í Reykjavík í kjölfarið.

Birgir segir ljóst að jafnaðarstefnan njóti víðtækrar hylli en hann veltir fyrir sér hvað skýri vaxandi fylgishrun Samfylkingarinnar nú þegar aðeins fjórir mánuðir eru til kosninga. Nefnir hann að flokkurinn hafi verið með tæplega 20 prósenta fylgi í desember en í lok apríl hafi það verið fallið í tæp 11 prósent.

„Hvaða ákvarðanir hafa valdið svo afdrifaríkum trúnaðarbresti milli Samfylkingarinnar og líklegra kjósenda hennar?“

Atlaga að vinsælum varaformanni

Birgir fer svo yfir nokkur atriði sem mögulega útskýra þetta fylgishrun.

„Helstu ástæður fyrir þeim trúnaðarbresti milli kjósenda og Samfylkingarinnar, sem skoðanakannanir sýna nú, held ég að megi fyrst og fremst rekja til margra klaufalegra og rangra ákvarðana klíku í Reykjavík, sem hefur tekið sér boðvald í flokknum, og hagar sér eins og „nomenklatura“ á tímum Stalíns.“

Sjá einnig: Krefst lista yfir Samherjamenn í Samfylkingunni: „Nú duga engin vettlingatök“

Birgir nefnir varaformannskosninguna í nóvember síðastliðnum þegar Heiða Björg Hilmisdóttir og Helga Vala Helgadóttir voru í framboði. Það er skemmst frá því að segja að Heiða Björg, sitjandi varaformaður, hafði betur en Birgir segir að ákveðinn hópur innan Samfylkingarinnar hafi gert tilraun til að fella þennan vinsæla varaformann úr starfi. Þetta hafi verið óheppilegt þegar minna en ár var til kosninga.

„Margar tilgátur lifnuðu um ástæður fyrir aðförinni að embætti varaformanns. Baknag og dylgjur skutu rótum, og tortryggni spillti einlægni í samskiptum. Trúnaður í samtölum beið skaða. Naprir vindar blésu um flokkinn.“

„Valdaránið“ í febrúar

Birgir spyr svo hvað það segi fólki þegar mætar konur á borð við Þórunni Sveinbjörnsdóttir og Sigrún Elsa Smáradóttir, sem báðar hafa gegnt kjörnum trúnaðarstörfum fyrir jafnaðarmenn, taka sæti á báðum listum Framsóknarflokksins í Reykjavík.

„Þó það sé viðurkennt, að jafnaðarstefnan og samvinnustefnan séu sitt hvor greinin á sama stofninum, þá skyldi maður ætla að meira þyrfti til. Hættan er þó, að á kjördegi muni vonsviknir kjósendur Samfylkingarinnar velja þá leið, að renna í slóð þessara tveggja mætu fyrrum félaga okkar, og kjósa þær og Framsóknarflokkinn.“

Birgir heldur áfram og segir að hann ætli ekki að fjalla sérstaklega um „valdaránið“ í febrúar síðastliðnum þegar sex efstu sæti framboðslistanna í Reykjavík voru ákveðin.

„Og ég fjalla heldur ekki hér um þá afskræmingu lýðræðis, sem viðhöfð var ,með galopnum augum, við samþykktir listanna á fundi í fulltrúaráðinu í Reykjavík. Um þau atriði mun ég skrifa síðar í sérstakri grein. Þau atriði gætu trúlega skýrt nokkuð vaxandi andúð kjósenda á Samfylkingunni.“

Brotthvarf Karenar kom sér illa

Birgir nefnir svo sérstaklega brotthvarf Karenar Kjartansdóttur framkvæmdastjóra sem hafi komið sér illa fyrir flokkinn. „Hún var geðþekk og afar vel liðin, og hélt góðu sambandi við fólkið í flokknum, sem álítur nú, að hún hafi hrakist úr starfi. Í pólitík er dýrmætt að fólk upplifi persónulega tengingu við flokkinn sinn. Að hrekja Karen frá flokknum skömmu fyrir kosningar var galinn afleikur.“

Birgir nefnir svo að lokum skrif Kjartans Valgarðssonar, formann framkvæmdastjórnar flokksins, sem sagði nýlega að frá og með þessari helgi snúist komandi kosningar um Samherja.

„Mikið mega Bjarni Ben. Og Katrín vera framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar þakklát. Hún hefur samþykkt að ríkisstjórnin þurfi ekki að hafa áhyggjur í kosningabaráttunni af deilum við Samfylkinguna, um ríkisfjármál, heilbrigðismál, menntamál, samgöngumál, atvinnumál eða af málum öryrkja og aldraðra eða barnafólks, að maður tali nú ekki um smámál eins og sölu Íslandsbanka eða húsnæðismál og verðbólgu, og kvíðvænlegt atvinnuleysi. Það hlýtur að vera ríkisstjórn léttir í kosningunum, að Samfylkingin stimplar sig frá þessum stóru málum. Ætlar varla að ræða þau, - bara Samherja.“