Berg­þór: „Ó­þörf og kjána­leg ó­kur­teisi“ – Opnar sig um sölu Neyðar­kallsins

Berg­þór Jóns­son björgunar­sveitar­maður veitti á­huga­verða inn­sýn í það hvernig það er að selja Neyðar­kallinn. Eins og lands­menn flestir vita er sala Neyðar­kallsins ein helsta fjár­öflun björgunar­sveitanna og eru það ó­sér­hlífnir sjálf­boða­liðar björgunar­sveitanna sem standa vaktina, meðal annars við verslanir.

Sala Neyðar­kallins fór fram um helgina og stóð Berg­þór vaktina í and­dyri Nettó í Mjóddinni um helgina. Berg­þór birti á­huga­verðan þráð á Twitter þar sem hann veitti á­kveðna inn­sýn í starfið sem er ekki alltaf það auð­veldasta.

„Ég er búinn að segja „Góðan dag!“ eða „Góðan daginn!“ mun oftar en ég hef tölu á. Lægsta á­giskun er 3.500 sinnum, sú hæsta ná­lægt 10.000. Það fer ó­trú­lega mikið af fólki um þetta and­dyri á degi hverjum, ætli það hafi ein­hvern tímann verið talið? Það varð fjári kalt þarna eftir há­degið á fimmtu­dag þegar hvessti og sjálf­virka hurðin á­kvað að hætta að lokast. Þá var gott að vera vel búinn.“

Berg­þór varpar svo ljósi það sem er einna mest pirrandi við starfið.

„Það er mjög pirrandi þegar maður býður fólki góðan dag ef við­komandi virðir mann ekki við­lits. Það er ó­þörf og kjána­leg ó­kur­teisi. Það kostar mjög litla orku að bjóða góðan dag. Fyndnasta svarið við „Góðan dag“ var tví­mæla­laust „Nei, takk“.“

Í þræðinum, sem Berg­þór birti á laugar­dags­kvöld, segir hann einnig:

„Í dag var al­gengasta svarið við „Góðan dag!“ „Búin(n) að kaupa“ eða af­brigði af því. Sem var fínt þá þurfti ég bara að þakka fyrir og gat snúið mér að næsta. Já, ég þakka fólki fyrir stuðninginn þótt það hafi verið að styrkja ein­hverja aðra björgunar­sveit en þá sem ég er í.“

Hann segir að „nei, takk“ sé alveg gott og gilt svar þó það sé ekki endi­lega svarið sem hann var að vonast eftir. Ó­þarfi sé að út­skýra það nánar.

„Ef þú segist vera búin(n) að kaupa Neyðar­kallinn þá trúi ég þér bara, það er ó­þarfi að sanna mál sitt. Ja, nema auð­vitað konan sem sagði 2019 klukkan sjö á fimmtu­dags­morgni að hún væri búin að kaupa, ég trúði henni reyndar alls ekki.“

Þá segir hann það ekki hjálpa að hengja Neyðar­kallinn utan á sig til að sleppa við að verða á­varpaður eða á­vörpuð.

„Ég tek ekkert eftir því, sér­stak­lega ekki við að­stæður eins og í dag þegar þú ert í dyrunum með sólina í bakið. Á svipuðum nótum. Það eru næstum engar líkur á að ég muni eftir því að þú keyptir af mér Neyðar­kall í gær, eða jafn­vel fyrr í dag, nema ég þekki þig per­sónu­lega, eða þú sért á ein­hvern hátt á­berandi eins og eldri maðurinn sem var örugg­lega á þriðja metra.“

Berg­þór segir svo að lokum að frægir hafi verið á ferðinni og Óskar Reyk­dals­son, for­stjóri Heilsu­gæslu höfuð­borgar­svæðisins, hafi keypt af honum Neyðar­kall.