Rithöfundurinn Berglind Ósk svarar rithöfundinum Auði Jóns fullum hálsi vegna svara Auðar sem svaraði upphaflegri gagnrýni Berglindar í gær og sagðist vera komin með nóg af því að vera sífellt tengd við afa sinn, nóbelsskáldið Halldór Laxness.
Tilefnið er upphafleg gagnrýni Berglindar í bloggi sínu þar sem hún gagnrýndi sérstaklega bókablað Stundarinnar. Sagði hún blaðið varpa skýru ljósi á þá forréttindastöðu sem sumir rithöfundar njóti hér á landi, það er svokallaðra kúltúrbarna, eins og Berglind kallar þau, sem eru alin upp í bransanum.
Sjá einnig: Komin með nóg af gagnrýni fyrir að vera barnabarn afa síns
Auður svaraði þessu í færslu í gær. Benti á að vegferð sín hefði alls ekki verið skreytt rósum alla leið. Flestir hafi verið búnir að gefa sig upp á bátinn þegar hún gaf út sína fyrstu bók árið 1998.
„Ég var ennþá gift sífulla eiginmanninum þegar ég fann í mér nægilegan lífskjark til að hengslast í fiskilopapeysunni upp í Mál og menningu og biðja um yfirlestur en ég sagði hvorki mömmu minni né systur hennar það strax því þær hefðu skammast sín fyrir framhleypni mína.“
Gefur lítið fyrir svörin
„Þú getur rakið sorgarsögu þína þar til þú ert blá í framan og þóst vita eitthvað um líf mitt. Þú ert samt kúltúrbarn. Það skiptir engu máli hvort ég sé edrú eða ekki, hvort ég sé með rekstur (ég vinn sem frílansari) eða sé einstæð móðir. Þú ert samt kúltúrbarn. Það skiptir ekki máli að þú og Kamilla séu einstæðar mæður. Þið eruð samt kúltúrbörn. Hver gaf þér annars leyfi til að deila þinni útgáfu af mínu lífi með tæplega 5000 fylgjendum á Facebook og er svo pikkað upp af fjölmiðlum?“ skrifar Berglind í nýju bloggi á bloggsíðu sinni.
Hún segir það val Auðar að taka þessu svona persónulega. „Það er þitt val að taka þessu svona persónulega, eins og ég hefði sagt að þú værir slæmur rithöfundur, ég hef aldrei sagt hvað mér finnst um það. Þú ert vinsæll metsöluhöfundur með hrúgu af verðlaunum og viðurkenningum, af hverju stendurðu bara ekki með þér og ferð ekki í kerfi þegar bókmenntablað sem þú ritstýrir er gagnrýnt,“ skrifar Berglind.
„Þú talar um ærumeiðingar, var það kafli í bókinni þinni um tjáningarfrelsi? Að þegar ungur rithöfundur sem er að fóta sig í bókmenntaheiminum gagnrýnir valdafólk, séu það ærumeiðingar? Nú skil ég betur af hverju rithöfundar þora ekki að gagnrýna neitt í okkar geira – út af viðbrögðum eins og þínum og hvernig þú notar „menningarauðmagn” þitt til að kæfa gagnrýni.
Umræðan um kúltúrbörn er ekki persónuleg herferð gegn þér eða öðrum kúltúrbörnum sem hafið baköpp í meðfæddu menningarauðmagni (btw, fólk eins og ég sem stend fyrir utan bókmenntaelítuna vissi ekki fyrr en nýlega hvað þetta háfleyga orð þýðir. Eitt dæmi um gjá sem kúlturbarn sér ekki. Fyrir ykkur sem skiljð þetta ekki, þá þýðir þetta það menningarlega ríkidæmi og vald sem fólk hefur – og sem kúltúrbörn fæðast með og aðrir geta að einhverju leyti unnið sér inn – nú eða keypt sér, með því að komast að í menningunni og öðlast virðingu). Heimurinn vill ræða þetta, þótt þú virðist vera ófær um það.“
