Bára Hall­dórs opnar sig um við­bjóðinn sem hún fékk yfir sig: Geymir möppu yfir fá­vitana

Bára Hall­dórs­dóttir, sem þekktust er fyrir að hafa komið upp um Klaustur­þing­mennina, styður Lenyu Rún Taha Ka­rim, vara­þing­mann Pírata, í því að nafn­greina þá sem út­húða þeim á net­heimum. Lenya setti færslu á Twitter síðast­liðinn föstu­dag þar sem hún birti mynd og nafn­greindi ein­stak­ling sem hafði uppi rasísk um­mæli um hana í einka­skila­boðum á Face­book.

Færsla Lenyu olli miklu fjaðra­foki þar sem not­endur Twitter kepptust ýmist við að lofa eða lasta hana. Ein þeirra sem tók upp hanskann fyrir Lenyu var áður­nefnd Bára. Hún segist hafa fengið sinn skerf af við­bjóði í gegnum árin, sér í lagi eftir að hafa komist í fréttirnar fyrir að hafa tekið upp um­deilt sam­tal þing­manna Mið­flokksins á Klaustur­bar.

„Lenya Rún birti við­bjóðinn sem henni var sendur með nafni. Hún er ekkert ein, eftir Klaustur hafði ég sér­stak­lega fyrir því að tala bara um þann yndis­lega stuðning sem mér var sýndur, á meðan var ég að skjá­skjóta og geyma við­bjóðinn sem ég fékk per­sónu­lega og geyma í möppu ef ein­hver þeirra færi lengra,“ segir Bára á Twitter og heldur á­fram.

„Í hvert skipti hristi ég þetta af mér. En þetta sat í bak­þankanum. Á tíma­bili var í dreyfingu kyn­ferðis­leg mynda­sería af konu sem líktist mér og ég þurfti að gera vissar ráð­stafanir til að stöðva þær, sú kona var látin og það kom mjög illa við mig og gerir enn. Nektar­myndir af mér hefðu verið ó­þægi­legar fjöl­skyldunnar vegna en ég hefði ekki látið druslu­skamma mig fyrir það en hitt stakk,“ segir Bára.

Á sama tíma og hún kveðst stolt af Lenyu er henni mikið niðri fyrir í þessum langa þræði og segir: „Fékk seinna ljós­rit af þeirri mynda­seríu og annarri af mér að styðja Freyju Haralds í bol sem á stóð ég er fötluð mamma. aug­ljós­lega meint sem "ég get sýnt öllum að þú ert sko ekkert sak­laus". Sem ég er ekkert, ég er 45 ára full­orðin kona með for­tíð og fram­tíð og þarf ekkert að vera hei­lög mey til að vera til. Ég er svo stolt af Lenyu að birta bara nafnið, fólk sem sendir svona má alveg þekkjast.“

And­leg veikindi er ekki af­sökun fyrir við­bjóðs­legum at­huga­semdum, að sögn Báru. „Ef það er and­lega veikt er það bara eitt­hvað sem er, ættingjar eða það sjálft getur beðið af­sökunar á eða við tekið það inn í dæmið. En mót­takandinn hefur líka fullan rétt til að koma þessu frá sér. Þessi enda­lausa en hvað ef með­virknis svara runa er orðin fá­rán­lega þreytt, konur og aðrir eiga að passa hjörtu, mann­orð og börn annarra enda­laust á eigin kostnað. Okkur er bent á að þetta geti verið ó­lög­legt, við­komandi hafi ekkj meint þetta og svo fram­vegis en öllum er sama þótt við sitjum undir svona stungum og byrgjum innra með okkur enda­laust.“

Þá þykir Báru nóg komið. „Ein­hver var að stríða við­komandi eða eitt­hvað, þá bara dílar hann við það. Eins og Lenya á­kvað að hafna því að vera með í leyni­leiknum og losaði sig á hreinsandi hátt við þetta. HÆTTUM AÐ FELA NÖFN FÍFLANNA. Ef þetta kemur frá þér þá tekur þú á því. Ekki ætlast til að við konurnar og jaðar­hóparnir tökum þessu í ein­rúmi lengur,“ segir Bára og setur punkt við þráðinn.