Hæstiréttur Íslands hefur vísað frá kæru Axels Péturs Axelssonar þegar kemur að komandi forsetakosningum. Axel Pétur, sem bauð sig fram til forseta en náði ekki að safna nægilega mörgum meðmælendum, hafði farið fram á að söfnun meðmælalista í aðdraganda kosninga yrði dæmd ógild og ferlið endurtekið.
Hann krafist þess einnig að RÚV yrði „refsað fyrir lýðræðisspjöll“ þar sem þau hafi ekki sinnt lýðræðislegum skyldum sínum í samræmi við samning mennta- og menningarmálaráðherra. Einnig hafi fjölmiðlar stundað áróður sem hafi haft áhrif á framboð hans til forseta og framkvæmd kosninganna.
Þá vildi hann að fallið yrði frá kröfum um undirskriftir meðmælenda og vísaði til þess að rafræna söfnunin hafi verið íþyngjandi fyrir hann. Að lokum krafðist hann þess að opinber rannsókn yrði framkvæmd á „ástandi lýðveldis Íslands og hvort það sé raun fallið“ og að „lögð verði fram sönnun fyrri tilvist covid-19 sem réttlætt hefur samkomubann.“
Sjá einnig: Forsetaframbjóðandi vill kæra: „Fyrir mér lítur þetta út eins og valdarán“
Í niðurstöðu Hæstaréttar kemur fram að í ákvæðum laga um framboð og kjör forseta Íslands sé hvergi að finna heimild til að kæra tilteknar ákvarðanir eða gerðir ráðherra, kjörstjórna eða annarra stjórnvalda varðandi undirbúning eða framkvæmd forsetakjörs.
„Almenna heimildin, sem felst í 2. mgr. 14. gr. laganna til að beina til réttarins kærum um ólögmæti forsetakjörs, leiðir á hinn bóginn til þess að leita megi eftir ógildingu forsetakjörs í heild, þar á meðal vegna afmarkaðra annmarka á undirbúningi þess eða framkvæmd, en Hæstiréttur getur ekki á þeim grunni ógilt tilteknar ákvarðanir um slík efni eða breytt þeim,“ segir í úrskurðinum.
„Kjör forseta Íslands á að fara fram 27. júní 2020. Eðli máls samkvæmt getur Hæstiréttur ekki fjallað um gildi forsetakjörs sem ekki hefur farið fram. Stendur því engin heimild í lögum nr. 36/1945 til fyrirliggjandi kæru og er henni því vísað frá Hæstarétti,“ segir að lokum.-
Á tímabili voru það sex karlmenn sem höfðu tilkynnt framboð sitt til forseta Íslands en það voru þeir Guðni Th. Jóhannesson, sitjandi forseti, Guðmundur Franklín Jónsson, Axel Pétur Axelsson, Arngrímur Friðrik Pálsson og Kristján Örn Elíasson. Að lokum náðu þó aðeins Guðni og Guðmundur að safna nægum undirskriftum.
