„Öfund er afar vond tilfinning sem maður ætti að reyna að forðast í lengstu lög. En stundum skýtur hún upp kollinum og fyllir kollinn af óþægilegum hugsunum.“
Svona hófst býsna skemmtilegur pistill Ásdísar Ásgeirsdóttur, blaðamanns á Morgunblaðinu, sem birtist í blaðinu um helgina en þar fjallaði hún um svokallaða bólusetningaröfund sem hefur gripið hana. Bólusetningar hafa gengið vel undanfarnar vikur og er býsna stór hluti þjóðarinnar nú kominn með að minnsta kosti fyrri skammtinn af bóluefni. En Ásdís hefur enn ekki fengið boð.
„Árgerð 1967 kvenna, og yngri, var nefnilega hent út úr boðinu. Það var alveg að koma að okkur, loksins, eftir langa bið. En nei, hvað gera stjórnvöld þá? Þau hlustuðu á Kára og hentu restinni af þjóðinni í einn lottópott! Takk kærlega.“
Ásdís segist hafa séð fyrir sér að vera fullbólusett mögulega fyrir lok maímánaðar. Nú segi Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra, sem Ásdís segir að hafi á einhvern undanrlegan hátt fengið boð á þriðjudaginn í síðustu viku, þrátt fyrir að vera fædd árið 1976, að þjóðin verði líklega öll bólusett í júlí með fyrri sprautu.
„Svo er það allt fólkið með „undirliggjandi“. Ég hef aldrei óskað þess að vera með undirliggjandi sjúkdóm. En í síðustu viku blótaði ég í sand og ösku að hafa ekki verið á þunglyndislyfjum eða að minnsta kosti með örlítið hækkaðan blóðþrýsting. Mér líður næstum eins og ég sé eina miðaldra konan á landinu sem er óbólusett. En jú, vissulega eru þær fleiri, ég veit það, en níutíu prósent af öllum sem ég þekki eru nú þegar bólusettir.“
Ásdís rifjar svo upp stemninguna í Laugardalshöll í síðustu viku þegar plötusnúðurinn Daddi diskó hélt uppi stuðinu meðan landsmenn voru sprautaðir.
„Vinnufélagar komu svo í gleðivímu til baka í vinnuna segjandi sögur af þessu stórkostlega partíi sem var í Höllinni. Æi, þegiði bara! (Þau voru kannski ekki jafn hress daginn eftir, en það er önnur saga). Nú glími ég sem sagt við þessa leiðindatilfinningu; bólusetningaröfund. Sem mér skilst að sé algeng tilfinning víða um heim. Í Þýskalandi var það valið orð ársins, orðið Impfneid. Þannig að ég er ekki ein,“ segir Ásdís sem endaði pistilinn á þessum orðum:
„Ég ætti kannski að stofna Facebook-hóp fyrir öfundsjúka óbólusetta. Ég skal svo sjálf hringja á vælubílinn.“
