„Þetta er búið að taka utanlandsferðir af mörgum börnum og jafnvel mat. Rústa heilu fjölskyldunum, þetta helvíti.“
Þetta segir Ásdís, fyrrverandi eiginkona spilafíkils, í einni af þeim átakanlegu sögum sem birst hafa á vefnum Lokum.is að undanförnu. Um er að ræða árverkniherferð SÁS, samtaka áhugafólks um spilafíkn, en herferðin hefur það markmið að varpa ljósi á hversu skaðleg fíkn í spilakassa getur orðið og hvetja til þess að spilasölum verði lokað.
„Maður treystir aldrei spilafíkli“
Ásdís vill ekki koma fram undir réttu nafni af persónulegum ástæðum og því er hún kölluð Ásdís í greininni. Hún á barn með manni með spilafíkn. Þau bjuggu saman en tveimur árum síðar var sambandið farið í vaskinn vegna spilafíknar mannsins, lyga og blekkinga.
„Þetta samband fór út um þúfur vegna spilafíknar hans. Þetta var svo rosalega mikil lygi. Það var búið að brjóta allt traust og sambandið einkenndist af mikilli vanvirðingu. Maður treystir aldrei spilafíkli. Þeir þurfa að lifa með því,“ segir Ásdís sem í frásögn sinni rifjar upp eitt tiltekið atvik sem sat í henni lengi.
„Ég man sérstaklega eftir því þegar að stelpan okkar var ellefu ára. Þá sagði hann við hana að þau væru að fara til Spánar. Ferðin var pöntuð með nokkurra mánaða fyrirvara og stelpan búin að fá leyfi frá skóla þar sem ferðin átti að vera í byrjun september. Daginn fyrir ferðina hringdi fyrrverandi maðurinn minn í mig og sagði að hann kæmist ekki í ferðina. Læknirinn hafi bannað honum það því hann væri með eitthvað fyrir hjartanu. Ég eiginlega lamaðist. Ég trúði þessu ekki. Og þessi saga um lækninn gat ekki verið sönn. Þannig að ég gekk á barnsföðurinn. Þá kom á daginn að hann var búinn að borga inn á ferðina því hann ætlaði að fara. En svo fór hann að spila í spilakössum og þurfti meiri pening til að spila með þannig að hann fékk vottorð frá lækni og fékk ferðina endurgreidda til að geta haldið áfram að spila. Ég ætlaði ekki að geta sagt stelpunni þetta. Hún var miður sín,“ segir Ásdís.
Áfall þegar baukurinn var opnaður
Hún segir að barnsfaðir hennar sé góður pabbi og alltaf til staðar fyrir dóttur þeirra tilfinningalega, þó ekki sé hægt að treysta honum peningalega. „Hann ætlaði örugglega að spila til að vinna fyrir enn flottari ferð, þó hann hafi vitað það innst inni að það myndi ekki gerast.“
Ásdís á tvö önnur börn fyrir utan barnið með fyrrnefndum barnsföður. Hún rifjar upp þegar hún og einn sonur hennar voru búin að safna samviskusamlega í stóran bauk fyrir utanlandsferð. Þegar loks kom að því að tæma baukinn var henni verulega brugðið; í ljós kom að búið var að taka alla seðla og stærri myntir, 100 krónur og 50 krónur. Peningarnir höfðu endað í spilakössunum.
„Þetta gerðist allt áður en ég fattaði hvað var í gangi. Hann hélt spilafíkninni leyndri rosalega lengi. Þegar við byrjuðum saman sagði hann mér að hann væri spilafíkill en ég vissi ekki að hann væri virkur,“ segir Ásdís.
Bíllinn dreginn burt
Það var svo eftir tveggja ára sambúð að dagurinn sem hún fékk nóg rann upp.
„Ég var ólétt og fór út á svalir og sá að það var verið að draga bílinn okkar í burtu. Hann ætlaði að sjá um að borga af bílnum en hann gerði það aldrei. Hann ætlaði að borga VISA kortið mitt. VISA kortið hélst opið því hann samdi alltaf við VISA og faldi öll innheimtubréf svo ég sæi ekki neitt. Hann fékk líka yfirdrátt á mínu nafni. Allt í einu hrundi allt og ég fékk bara nóg,“ segir Ásdís.
Eftir tveggja ára sambúð stóð hún eftir með skuldir upp á tvær til þrjár milljónir vegna spilafíknar barnsföðurins.
Ásdís bendir á að barnsfaðir hennar sé góður maður sem hafi reynst mörgum vel. Aftur á móti sé ekki hægt að treysta honum fyrir peningum. Hún dregur ekkert undan um að það sé erfitt, jafnvel hreint helvíti, að búa með spilafíkli. Það brjóti hafi niðurbrjótandi áhrif og brjóti niður allt traust.
„Þessi heimur er ekkert skemmtilegur – þetta er bara eymd. Ísland væri bættara land með engum spilakössum. Það er rugl að hafa þetta opið.“
Hér má kynna sér átak SÁS betur.
