Ásdís Ásgeirsdóttir, blaðamaður á Morgunblaðinu og pistlahöfundur í blaðinu, segir að maður þurfi að hafa sig allan við að fylgjast með nýjungum og læra á hin ýmsu öpp.
Ásdís skrifar skemmtilegan pistil sem birtist í sunnudagsblaði Morgunblaðsins um helgina þar sem hún veltir vöngum yfir þeim breytingum sem hafa orðið á lífi okkar síðustu ár með tilkomu tækninýjunga.
„Það eru nú ekki nema um fimm, sex ár síðan að ég átti minn eigin þjónustufulltrúa hjá Íslandsbanka. Það var alveg frábær kona sem ég gat alltaf leitað til, sest niður og rætt fjármálin við eða sent henni beint tölvupóst sem hún svaraði um hæl. Fyrir hver jól skrapp ég í bankann með lítinn konfektkassa sem ég gaf henni fyrir öll liðlegheitin á árinu.“
Ásdís bendir á að nú sé öldin önnur og nær allir starfsmenn horfnir úr bönkum, að minnsta kosti þeir sem voru í framlínunni og sinntu kúnnum augliti til auglits.
„Þessi fáu útibú sem eftir eru, og þau eru ekki mörg, eru búin að setja upp röð af hraðbönkum í anddyrinu. Um leið og maður birtist kemur starfsmaður og býðst til að hjálpa manni í hraðbanka. Ef ég vildi fara í hraðbanka myndi ég ekki mæta á vinnutíma í stútfullan banka. Ég tek það fram að það er alls ekkert upp á starfsfólkið að klaga; allir eru afar hjálpsamir, en svona miðað við hvað bankar græða mikið og við græðum ekkert á að geyma aurinn í banka; væri ekki hægt að veita betri þjónustu? Segi svona.“
Ásdís nefnir fleiri dæmi um þetta og segir að nú til dags sé varla hægt að tala við alvörumanneskju í netspjalli fyrirtækja.
„Sjaldnast fæ ég svarið sem ég leita eftir, en upp poppa ýmsir möguleikar, allt nema spurningin eða svarið sem ég hafði í huga! Þannig hef ég til dæmis reynt í heilt ár að fá endurgreidda flugmiða til Afríku en aldrei næ ég í neina manneskju. Símanúmerið sem gefið er upp hringir út og netspjallið fer í hringi. Netföng eru öll „noreply“. Alveg óþolandi hreint.“
Hún nefnir svo enn eitt dæmið og segir að allir kannist eflaust við það að hafa verið á netinu og þurft að staðfesta að þeir séu ekki vélmenni. Hún segir að sonur hennar, háskólanemi í hugbúnaðarverkfræði, hafi reynt að útskýra fyrir henni tilganginn fyrir þessu og sagði hann að þetta hefði meðal annars með netöryggi að gera.
„Orð eins og „algóritmi“ fóru inn um annað og út um hitt. Ég nota frekar ímyndunaraflið og sé fyrir mér röð af vélmennum við skrifborð að pikka á tölvur. Svona eins og C-3PO í Star Wars, þið munið, vini R2-D2. Vélmenni sem eru örugglega nógu klár til að skilja stafarununa góðu. Þetta eru líklega sömu vélmennin og svara mér alltaf í netspjallinu. Og gefa mér í raun engin svör. Slá svo létt á stállærin og hlæja dátt.“
