Ársæll ósáttur við viðmælendur Kveiks: „Ljótur leikur sem ber vott um slæmt hugarfar“

„Karl­mennska er já­kvætt og gott hug­tak, byggt á mann­kost­um og á að vera það. Það er ljót­ur leik­ur sem ber vott um slæmt hug­ar­far að tína til glæpa­verk sem sum­ir karl­ar eru sek­ir um og flokka þau sem ímynd karl­mennsku,“ segir Ársæll Þórðarson húsasmiður í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.

Í greininni gerir Ársæll þátt Kveiks þriðjudagskvöldið 16. nóvember síðastliðinn að umtalsefni en þar voru gestir meðal annars þær Ólöf Tara Harðardóttir, meðlimur Öfga, Sóley Tómasdóttir, fyrrverandi borgarfulltrúi og Katrín Ólafsdóttir aðjúnkt við Háskóla Íslands. Þátturinn var viðbragð við fyrri þætti Kveiks um málefni leikarans Þóris Sæmundssonar.

Ársæll virðist ekki hafa verið ýkja hrifinn af því hvernig hlutunum var stillt upp í þætti Kveiks umrætt kvöld um miðjan nóvembermánuð.

Karlmennskuímyndin

„Umræðan sner­ist mikið um það að leggja áherslu á að þoland­inn ætti alla samúð skilda um­fram ger­and­ann, nokkuð sem all­ir eru sam­mála um. Það var reynd­ar lögð áhersla á að alls ekki mætti sýna ger­and­an­um neina mis­kunn og hug­takið fyr­ir­gefn­ing fékk ekki að vera með í umræðunni og helst að skilja að sátt á milli gerenda og þolenda væri af því illa því ekki mætti trufla þján­ing­ar­ferli þoland­ans með því að sýna að ger­and­inn ætti sér ein­hverr­ar viðreisn­ar von.“

Ársæll segir að það sem hafi vakið athygli hans var að oft kom í umræðuna að or­sök af­brota ger­and­ans væri að ill­virk­in væru sótt í karl­mennskuímynd­ina. „Var helst að skilja í þætt­in­um að það sem gerði karl að karli væri rudda­leg fram­koma í orði og verki. Öll já­kvæð sýn á karl­mennsku var sniðgeng­in líkt og fyr­ir­gefn­ing­in var sniðgeng­in og krist­in viðhorf eins og að elska ná­ung­ann eins og sjálf­an sig virt­ust ekki koma til greina. Ég ætla nú sem karl­maður að leyfa mér að nefna nokk­ur atriði sem koma mér í hug og ég byggi karl­mannsímynd mína á, því rudda­leg orð og at­hafn­ir eru ekki sér­eign karl­manna.“

Nefndi dæmi um „sanna karlmannsímynd“

Ársæll nefnir svo nokkur dæmi máli sínu til stuðnings.

„Fyr­ir nokkr­um árum sýndi björg­un­ar­sveit­armaður á Akra­nesi þá hugdirfsku að láta binda sam­an á sér fæt­urna og síga með höfuðið á und­an niður í djúpa og þrönga jök­ul­sprungu til að bjarga ung­um dreng. Sönn karl­mannsímynd og hetju­lund.

Fyr­ir mörg­um árum bjargaði ung­ur Eyr­bekk­ing­ur lífi sínu með því að sýna þá karl­mennsku að velt­ast í brim­g­arðinum í tvo eða þrjá klukku­tíma en ná loks landi, eft­ir að bát­ur hans fórst þar og tveir bræður hans drukknuðu. Sönn karl­mannsímynd og hreysti­verk.

Fyr­ir álíka mörg­um árum bjargaði ung­ur Vestmannaeyingur lífi sínu með því að synda langa leið til lands eft­ir að bát­ur hans fórst, og í frosti og kulda gekk hann langa leið ber­fætt­ur á úfnu hrauni til manna­byggða. Sönn karl­mannsímynd og hreysti­verk.“

Ársæll nefnir svo fleiri dæmi, þar á meðal eitt úr sinni barnæsku um ungar stúlkur sem lögðu skólasystur sína í einelti. Skólabróðir Ársæls tók málin í sínar hendur og ávítti þá sem tóku þátt í eineltinu.

Hann segir að karlmennska sé jákvætt og gott hugtak sem byggist á mannkostum.

„Ég vona að þessi atriði sem ég hef hér tínt til af handa­hófi varðandi sýn á ímynd karl­mennsk­unn­ar fái ein­hverja til að skoða mál­in í já­kvæðara ljósi en hin þröng­sýna og ein­hliða niðurrifsum­ræða sem verið hef­ur í gangi und­an­farið.“