Árni Þór Sigurðsson, fyrrverandi þingmaður og núverandi sendiherra í Moskvu, minnist bróður síns, Friðriks Sigurðssonar, sem lést þann 25. október síðastliðinn. Útför Friðriks fór fram í Þrándheimi í Noregi í dag og skrifaði Árni minningarorð sem birtust í Morgunblaðinu í morgun.
Friðrik fæddist þann 22. maí 1957 og kom hann víða við á starfsferli sínum. Hann stundaði nám í sjávarlíffræði við háskólana í Bergen og Þrándheimi og lauk hann prófi þar með áherslu á fiskeldi. Að námi loknu tók hann við starfi framkvæmdastjóra Landssambands fiskeldisstöðva og síðar starfi framkvæmdastjóra Kísilverksmiðjunnar við Mývatn.
Hann starfaði svo að sambærilegum rekstri í Kína um tíma og stýrði þróunarsviði Íslenskra sjávarafurða hf., m.a. með verkefnum í Namibíu og á Kamtsjatka. Árið 2000 fluttist Friðrik með fjölskyldu sinni til Þrándheims þar sem hann starfaði fyrst og fremst á sviði fiskeldismála, nú síðast sem ráðgjafi hjá INAQ as.
Í Morgunblaðinu í dag kemur fram að Friðrik hafi búið að víðtæku neti samstarfsfólks í rekstri, rannsóknum og þróun innan fiskeldis og framleiðslu sjávarafurða í Noregi, á Íslandi og mörgum öðrum löndum. Var hann eftirsóttur ráðgjafi á þessu sviði víða um heim.
„Það er höggvið mikið skarð í hóp okkar fimm bræðra nú þegar Friðrik er fallinn frá, tæpu ári eftir að Steinar bróðir okkar varð bráðkvaddur,“ segir Árni Þór í grein sinni og bætir við að stundum sé erfitt að átta sig á þeim aðstæðum sem lífið færir manni, ekki síst þegar menn á besta aldri hverfa yfir móðuna miklu á snöggu augabragði.
„Friðrik var almennt glaðsinna, jafnan skoðanafastur og lá ekki á sjónarmiðum sínum til manna og málefna. Í gegnum menntun sína og störf í fiskeldi og sjávarútvegi hafði hann áunnið sér virðingu og traust meðal samstarfsfólks í þeim greinum og hann var eftirsóttur ráðgjafi. Margir úr þeim hópi hafa minnst Friðriks fyrir eljusemi, fagmennsku og hversu ósínkur hann var á ráð til þeirra sem til hans leituðu, að deila með öðrum úr reynslusjóði sínum,“ segir Árni meðal annars.
„Eftir að Friðrik fluttist aftur til Noregs urðu samverustundir strjálli og stundum fannst okkur hinum að hann væri eins og þeytispjald milli landa, svo mikið hafði hann að gera þegar hann heimsótti Ísland, svo marga þurfti hann að hitta. Kannski var það bara til marks um það hve hratt hann lifði. En alltaf var hann fullur af eldmóði að vinna að framförum á sviði fiskeldis og leita að tækifærum til framtíðar. Við sem tengdust honum nánum böndum vissum vel að undir yfirborði ákveðni og stefnufestu var Friðrik að mörgu leyti viðkvæmur og tilfinningaríkur. Hann glímdi á köflum við veikindi, bæði á sál og líkama, en hafði að undanförnu verið á ágætum stað í lífinu og naut sín í starfi. En maður fær seint skilið allt í þessu lífi eða lesið inn í hugarheim jafnvel manns nánustu.“
