Árni skorar á ís­lenska fjöl­miðla: „Þetta yrði ein­fald­lega sátt­máli um að hætta þessu“

„Ég hef svo­lítið verið að velta kommenta­kerfum fyrir mér. Bara sem fyrir­bæri. Hafa þau ein­hvern tímann gert ein­hverjum eitt­hvað gott?“

Þetta segir Árni Helga­son, lög­fræðingur og pistla­höfundur, í bak­þönkum Frétta­blaðsins í dag. Þar skorar hann á ís­lenska net­miðla að leggja niður kommenta­kerfin. Til­efni greinarinnar er lík­lega orð­ræðan um mál ís­lensku stúlknanna sem hittu lands­liðs­menn Eng­lands á hóteli á dögunum.

Net­verjar létu gamminn geysa og fengu stúlkurnar að heyra það, þó að leik­mennirnir sjálfir hefðu brotið reglur um sótt­kví og fengið væna sekt. Árni veltir fyrir sér hvort ein­hver muni eftir því að hafa lesið frétt á net­miðli, skrollað niður og lesið svo at­huga­semdir sem bæta ein­hverju gagn­legu við fréttina.

„Ég man ekki eftir mörgum slíkum til­fellum. Ég man hins vegar eftir alveg ó­trú­lega mörgum dæmum um að hafa lesið romsur af and­styggi­legum fúk­yrðum og niður­lægingu um þá sem fréttin sem snýst um. Upp­haf­lega hugsunin var ef­laust göfug, búa til vett­vang fyrir um­ræður. Orðið var gefið laust, en reiðin og ill­mælgin náðu því á sitt band. Nú er þetta orðið að ein­hvers konar fastri við­bót við fréttirnar,“ segir Árni.

Hann líkir þessu við að Bogi Ágústs­son myndi lesa frétt í sjón­varpinu og svo yrði skipt yfir í Kringluna þar sem hljóð­nema hefði verið komið fyrir á miðju gólfi. Í nokkrar mínútur gætu alls konar til­fallandi gestir sagt í beinni út­sendingu það sem þeim dytti í hug. Svo yrði bara skipt aftur yfir á Boga sem héldi á­fram eins og ekkert hefði í skorist.

„Mig langar að varpa fram þeirri hug­mynd að ís­lenskir net­miðlar taki sig til og leggi kommenta­kerfin niður. Ef þeir standa saman að þessu þá þarf enginn að hafa á­hyggjur af því að hans miðill sé að missa smelli eða um­ferð á kostnað keppi­nautar. Þetta yrði ein­fald­lega sátt­máli um að hætta þessu. Þeir sem vilja tjá sig á­fram gera það. Þeir hafa úr ótal sam­fé­lags­miðlum að velja, þeir geta skrifað í blöðin, hringt inn í síma­tíma út­varps­stöðvanna og jafn­vel bloggað. Eða bara talið upp að tíu og slakað á.“