„Ellilaun eru í dag 225 þúsund kr. og af því tekur ríkið náðarsamlegast 55 þúsund í skatt sem er svívirða (annað orð er ekki yfir það) svo að útborgaðar eru 170 þúsund. Fólkið í landinu veit almennt ekki af þessu og vill ekki hafa þetta svona.“
Þetta segir Ármann Örn Ármannsson fyrrverandi framkvæmdastjóri í grein í Morgunblaðinu. Hann gagnrýnir harðlega þær ráðstöfunartekjur sem heldri borgurum eru úthlutaðar af ríki og sveitarfélögum.
„Ég held að flestir viðurkenni að þetta sé undir fátækramörkum í dýrasta landi heims, Íslandi. Fyrir mig sem Íslending sem horfir á þjóð sína úr fjarlægð (nú síðustu 11 ár, þvingaðri ) láta landsmenn nánast allt yfir sig ganga og nöldra bara í barminn.“
Ármann segir að margir sem nú séu á áttræðisaldri hafi greitt tugi milljóna á sínum starfstíma en það sé þó ekki að merkja á eftirlaununum.
„Okkar kynslóð vann þorskastríðin og tryggði yfirráð yfir fiskimiðum við Ísland. Það átti að tryggja jafna og góða afkomu um allt land. Raunin varð önnur. Sú kynslóð sem nú hefur verið tekin út af vinnumarkaði með valdboði byggði upp þjóðfélag nútímans. Það er vart sanngjarnt að henni sé nú haldið á hungurmörkum.“
Ármann segir að eldra fólki sé gert ómögulegt að komast af í þeirri dýrtíð sem ríki á Íslandi, þar sem verð er á margföldu verði miðað við það sem gerist í nágrannalöndunum. En hver er ástæðan fyrir þessu háa verði sem hefur gert það að verkum að margir öryrkjar og eldri borgarar flýja land. Upptalning Ármanns er eftirfarandi:
Landsvirkjun selur grænmetisræktendum orku á margföldu verði m.v. stóriðju.
Fákeppni ríkir.
Laun fólks eru orðin svo miklu hærri en í nálægum löndum að kostnaður við framleiðslu er allt of hár.
Einokun á mjólkurmarkaði.
Óstjórn er á sauðfjárafurðaframleiðslu.
Óhófleg skattlagning á léttvínum
Verðlag á nýju og notuðu húsnæði er eins og á dýrustu blettum stórkapítalismans í heiminum og er bæði græðgi sveitarstjórna og verktaka um að kenna. Ég skora því á þá sem kjörnir eru til forsvars á Íslandi að sýna nú af sér þann manndóm að bæta þessi lúsalaun án frekari tafa.
Þarf að ná tökum á dýrtíð
Til að leysa vandann að hluta og koma í veg fyrir flótta segir Ármann nauðsynlegt að afnema skattskyldu elli- og örorkulauna. Þá vill hann einnig hækka launum að lágmarki um 90 þúsund svo að þau nái meðaltali við önnur OECD-lönd þótt ekki nái þau að verða jöfn og á öðrum löndum á Norðurlöndum sem Íslendingar vilja oft miða sig við. Þá segir Ármann að lokum:
„Auk þess ber brýna nauðsyn til að ráðast gegn þessari óstjórnlegu dýrtíðarþróun með víðtækum aðgerðum m.a. til þess að allir eldri borgarar neyðist ekki til að yfirgefa landið.“