Annþór Kristján Karlsson er nafn sem margir Íslendingar kannast við en Annþór var í áraraðir þekktur sem harðsvíraðasti glæpamaður Íslands. Hann er gestur í nýjasta hlaðvarpsþætti Sölva Tryggvasonar þar sem hann fer yfir lífshlaup sitt.
Hann lýsir því meðal annars í þættinum að það hafi komið fyrir oftar en einu sinni að lögreglan hafi bent fólki á að leita til hans vegna skulda, þegar úrræði fólks til að innheimta peningana voru ekki til staðar í kerfinu:
„Það hefur alveg gerst já. Algengustu skuldirnar og hæstu fjárhæðirnar í handrukkunum á Íslandi eru tilvik þar sem fólk situr eftir með sárt ennið eftir kennitöluflakk eða annað slíkt í verktakabransanum. Stundum er fólk kannski að fara að missa íbúðina sína eða er með veð hjá foreldrum eftir að hafa verið svikið um háar upphæðir og svo er einhver bara að eyða þeim peningum. Það er auðvitað ekki rétt að handrukka, en kerfið okkar er oft gallað og fólk situr eftir og á bara rétt í eitthvað þrotabú eftir að hafa verið svikið.“
Annþór segist hafa fengið inn á borð til sín gífurlegt magn af beiðnum eftir að hann varð þekktur og oft hafi upphæðirnar verið gríðarlega háar:
„Yfirleitt nennti maður ekki að hreyfa sig mikið fyrir minna en milljón, en þetta gat alveg farið upp í 30-40 milljónir. Það hefur tíðkast hér á landi að handrukkarinn tekur 50% af því sem hann nær í, enda lítur fólk oft á þetta sem tapað fé. Það er ekkert mafíukerfi í þessu á Íslandi eins og fólk virðist oft halda og ekki einhver sérstök stéttaskipting í glæpaheiminum. En eftir að DV fór að fjalla svona mikið um mig í kringum 2005 rigndi inn verkefnum hjá mér.”
Annþór segir að þegar hann hafi verið sem umsvifamestur í glæpunum hafi hann verið með 2 lögreglumenn sem hann borgaði mánaðarlega fyrir upplýsingar:
„Ég var á sínum tíma með tvo lögreglumenn sem ég borgaði alltaf pening mánaðarlega og þeir gáfu mér í staðinn upplýsingar. Ég var látinn vita ef það væri verið að hlera mig eða ef eitthvað sérstakt var í gangi í minn garð. Ég var látinn vita ef ég þyrfti að fara varlega. Samskiptin áttu sér stað í gegnum óskráða síma sem var síðan hent. Ég borgaði þeim í peningum sem ég skildi eftir á ákveðnum stað. 100 þúsund krónur á mánuði. En ég tek það fram að ég er handviss um að langflestir lögreglumenn séu mjög gott og heiðarlegt fólk, sem vinnur vinnuna sína af heilindum. En eins og í öllum stéttum er misjafnt fólk innan um.“