Anna Kristjánsdóttir, íbúi á Tenerife og landsþekktur pistlahöfundar, rifjar upp alvarlegt bílslys úr æsku sinni í pistli dagsins.
„Ég lenti einu sinni í bílslysi. Ég var átta ára, sat í bíl sem valt á Vesturlandsveginum skammt frá Blikastöðum og kastaðist út úr bílnum ásamt bræðrum mínum sem sátu í framsætinu, en næstelsti bróðir minn ók bílnum. Þegar bílbelti voru lögleidd á Íslandi, fyrst árið 1969 fannst mér það algjör óþarfi. Ég hefði kastast út úr bíl í veltu árið 1960 og sloppið lifandi,“ skrifar Anna.
„Það má svo deila um það hvort ég sé svona klikkuð eftir slysið sem raun ber vitni, enda var hausinn á mér tvöfaldur dagana á eftir, en engin mynd var tekin af hausnum, einungis látin hafa kalda bakstra næstu dagana á eftir. Þá vitið þið af hverju ég er eins og ég er,“ bætir hún við.
Ástæðan fyrir því að hún rifjar þetta er út af því hún er að fara með „Mjallhvíti sína“ í skoðun en Anna hefur nefnt bíl sinn Mjallhvít.
„Samkvæmt skoðunarmiðanum í framrúðunni þarf ég að mæta með hana í mars. Allt í góðu með það. Allur búnaður virkar vel og hún er hrein og fín. Þó er tvennt sem hrjáir mig. Það hefur flysjast lítið stykki úr öðru afturljósinu, þó ekki verra en svo að það ætti ekki að hafa nein áhrif á aksturinn né skoðunina. Hitt er verra. Bílbeltið bílstjóramegin virkar ekki nógu vel. Ég þarf að gera fleiri tilraunir til að koma því utan um mig og þetta fer sífellt versnandi. Þetta er þó ekki vegna ofurvaxtar bílstýrunnar auk þess sem ég missti þrjú kíló í veikindum mínum um daginn,“ skrifar Anna.
„Bílbelti á að vera í lagi og ég er löngu komin af þeirri skoðun að þau geri ekkert gagn því ég veit betur. Þess vegna vil ég hafa þau í lagi. Ég sendi fyrirspurn. Hvað kostar nýtt afturljós og nýtt öryggisbelti? Ha, 125 þúsund íslenskar? Jæja, líf mitt er meira virði en 125 þúsund krónur og svo er íslenska örkrónan í frjálsu falli að venju. Vil hafa hvorutveggja í lagi. Bílbeltin eru nokkuð skemmtileg í Mercedes Benz. Ef ég þarf að snögghemla á hraðbrautinni, strekkist á þeim og þannig minnkar höggið ef eitthvað gerist. Sennilega er það sá búnaður sem er að byrja að gefa sig.“
„Mér varð á að nefna verðið á varahlutunum við einn nágrannann og honum fannst þetta mikið. Þetta er bara jafnmikið og bíllinn minn allur, sagði hann og svo hlógum við. Seat nágrannans er líka gömul drusla og sjálf get ég ekki verið þekkt fyrir að aka á gamlli druslu á flugvöllinn næst þegar ég fer til Íslands. Eins gott að ég láti rigna upp í nefið á mér alla leiðina úr því ég er loksins búin að taka ákvörðun um að heilsa upp á fjölskylduna og félagana í sumar þegar snjóa leysir, þ.e. ef hann leysir einhverntímann. Upp með veskið!“ skrifar Anna að lokum.
Hún birtir síðan mynd af bílnum sem má sjá hér að neðan.