Anna Margrét er látin

Anna Margrét Jafets­dóttir, kennari og fyrr­verandi skóla­stjóri, er látin. Fjöl­margir minnast hennar í minningar­greinum í Morgun­blaðinu í dag, meðal annarra Frið­rik Sophus­son, fyrr­verandi ráð­herra og þing­maður og Baldur Þór­halls­son, prófessor við stjórn­mála­fræði­deild Há­skóla Ís­lands.

Anna Margrét fæddist í Reykja­vík þann 29. maí árið 1932 og var því 87 ára þegar hún lést. Hún var kennari við barna­skólann á Hvols­velli, Víkur­skóla í Vík í Mýr­dal og grunn­skólanum á Hellu. Á Hellu gegndi hún einnig stöðu skóla­stjóra árin 1980 til 1984. Hún kenndi svo við gagn­fræða­skólann í Mos­fells­bæ á árunum 1984 til 1997.

Anna var einnig mjög virk í fé­lags­starfi, til dæmis stéttar­fé­lagi kennara. Þá var hún iðu­lega í stjórnum kven­fé­laga þeirra staða sem hún bjó á.

Anna Margrét

Gleymir aldrei fyrsta tímanum

Baldur Þór­halls­son var nemandi Önnu á Hellu og segir hana hafa verið ein­stakan kennara að svo mörgu leyti.

„Okkur Önnu Margréti varð strax vel til vina eftir að hún byrjaði að kenna mínum bekk stærð­fræði. Hún var ein­stak­lega góður og um­hyggju­samur kennari og hvatti okkur til dáða. Það varð leikur einn að leysa þrautir stærð­fræðinnar undir hennar stjórn,“ segir Baldur í minningar­grein sinni um Önnu í Morgun­blaðinu í dag.

Baldur Þórhallsson lærði ýmislegt af Önnu. Hann segir að stærðfræðin hafi verið leikur einn undir hennar stjórn.

Fréttablaðið/Jóhanna

Hann segir að síðasta vetur hans í skólanum, 1983 til 1984, hafi hann orðið þeirrar gæfu að­njótandi að fá Önnu Margréti sem sögu­kennara. „Ég gleymi aldrei fyrsta tímanum. Inn gekk leiftrandi sögu­maður sem talaði af inn­lifun um upp­haf nú­tíma­menningar í Mesópótamíu. Á­hugi hennar smitaði út frá sér og vakti löngun til frekari þekkingar­öflunar. Stundin þegar hún kom með sendinguna með niður­stöðum sam­ræmdu prófanna úr Reykja­vík inn í skóla­stofuna er líka ó­gleyman­leg. Mér er samt minnis­stæðast hve Önnu Margréti var um­hugað um að öllum hefði gengið eins og best varð á kosið. Um­hyggja hennar fyrir nem­endum var fölskva­laus,“ segir Baldur.

Frið­rik Sophus­son minnist Önnu einnig með hlý­hug en eigin­maður hennar, Hálf­dán Guð­munds­son, var föður­bróðir Frið­riks. „Hennar verður sárt saknað í stór­fjöl­skyldunni enda var hún glað­vær, skemmti­leg, fyndin og hvers manns hug­ljúfi. Við Sig­ríður Dúna sendum börnum hennar og fjöl­skyldum þeirra okkar inni­legustu sam­úðar­kveðjur.“