Andrea gleymir seint rúntinum á síðasta ári: Hvar gerist þetta annars staðar en á Ís­landi?

Andrea Róberts­dóttir, fyrr­verandi fjöl­miðla­kona og fram­kvæmda­stjóri Fé­lags kvenna í at­vinnu­lífinu, er í á­huga­verðu við­tali í helgar­blaði Frétta­blaðsins.

Í við­talinu fer Andrea um víðan völl og ræðir um jafn­réttis­málin, starf sitt sem fram­kvæmda­stjóri FKA, á­hrif heims­far­aldursins og segir skemmti­lega sögu af því þegar hún hitti eitt af á­trúnaðar­goðum sínum fyrir rúmu ári.

Andrea var fimm ára gömul þegar Vig­dís Finn­boga­dóttir var kjörin for­seti Ís­lands, fyrst kvenna í heiminum og segir hún meðal annars að það hafi skipt máli að hafa þessa kven­kyns fyrir­mynd til að máta sig við þegar hún var að alast upp. Það var svo fyrir ári að þær hittust þegar Andrea var ráð­stefnu­stjóri í há­tíðar­sal Há­skóla Ís­lands þar sem Vig­dís var einn gesta.

Andrea spurði Vig­dísi að ráð­stefnu lokinni hvort hún mætti ekki skutla henni heim.

„Hún þiggur það og þegar ég sé biskup Ís­lands standa þarna rétt hjá spyr ég hana hvort hún vilji ekki líka far og hún segir já. Við röltum því út á bíla­plan þar sem ég svo færi í­þrótta­töskuna til í aftur­sætinu svo biskupinn fái pláss þar og Vig­dís sest fram í. Svo þar sem ég er að keyra, með Vig­dísi við hlið mér og Agnesi biskup í aftur­sætinu hugsa ég með mér: „Hvar annars staðar en á Ís­landi er maður að skutlast með í­þrótta­töskuna, biskupinn og frú Vig­dísi?“

Andrea segir að þetta hafi verið mögnuð stund. „Þetta er svo sér­ís­lenskt og geggjað. Þetta var það sér­stök stund fyrir mér að ég tók ekki einu sinni „selfi­e,“ ég vildi bara taka þessa stund inn í nú­vitund.“

Andrea segist þakk­lát fyrir margt það sem við búum við hér á landi. „Eins og til að mynda þegar ég fer í sund og for­setinn er þar að synda, og svo fer hann að plokka rusl. Prófum að bera þetta saman við Banda­ríkin í dag. Það er svo margt að þakka fyrir á Ís­landi.“

Hér má lesa við­talið við Andreu í heild sinni.