„Vissulega eru mistökin alvarleg og afleiðingarnar þungbærar, en eru „krossfesting og jarðarför félagsins“ makleg málagjöld?“
Þessari spurningu varpaði Lára G. Sigurðardóttir læknir fram í pistli sínum í Fréttablaðinu um helgina. Þar skrifaði Lára um málefni Krabbameinsfélagsins sem hafa verið í deiglunni að undanförnu eftir að í ljós kom að mistök voru gerð hjá Leitarstöð félagsins. Kona sem fékk rangar niðurstöður leghálsskoðun hefur þróað með sér ólæknandi krabbamein.
Lára starfaði í mörg ár hjá Krabbameinsfélaginu en hún var einnig skjólstæðingur félagsins eins og kom fram í pistlinum.
„Sumarið 1994 barst mér langlínusímtal á afskekktan sveitabæ á Ítalíu. Hinum megin á línunni var móðir mín sem hafði um hönd bréf frá Krabbameinsfélaginu. Fundist höfðu frumubreytingar á háu stigi og ég hvött til að hafa samband. Á hverju ári fá um 300 konur sams konar bréf,“ segir Lára sem segir að fólkið á bak við Krabbameinsfélagið hafi unnið brautryðjendastarf, beitt yfirvöld þrýstingi og safnað fé í baráttunni gegn krabbameinum sem við hin njótum góðs af.
„Það að dánartíðni af völdum leghálskrabbameins hafi lækkað um 83% síðan leit hófst árið 1964, segir meira en mörg orð. Mikilvægt er að átta sig á að krabbameinsleit er sjaldnast 100% örugg. Ef skimunarpróf finnur níu af hverjum tíu sem eru með sjúkdóminn sem leitað er að, þá telst slíkt próf gott. Með leghálskrabbameinsleit má finna flesta með sjúkdóminn eða oftar, forstig af honum. Hún mun ekki finna alla.“
Lára segir að áhugavert hafi verið að sjá hversu fáir voru til stuðnings félaginu í ásökunarstorminum sem gekk yfir það nýlega.
„Landlæknir sagði í sjónvarpsfréttum að rannsókn á því hvað hefði nákvæmlega farið úrskeiðis væri ólokið og hvatti fólk til að bíða með að mynda sér skoðun. Alltaf skal þó vera fólk sem myndar sér skoðun undir eins. Fólk sem bíður eins og varúlfar, tilbúið að hakka í sig hjörtu þeirra sem misstíga sig. Ekkert réttlætir mistök í huga varúlfsins,“ segir Lára og bætir við mistök verði ekki aftur tekin með því að rífa aðra í sig.
Lára segir að eftir að ævintýri hennar á Ítalíu lauk hafi meinið sem fannst verið fjarlægt hratt og örugglega. Hún endar pistil sinn á þessum orðum: „Krabbameinsfélaginu er ég ævinlega þakklát.“
