Alexander er svartsýnn atvinnulaus flugmaður: Skaðinn margfaldur á við áhlaup á heilbrigðiskerfið

„Ég kalla eft­ir því að ráðherr­ar gang­ist taf­ar­laust við hlut­verki sínu sem leiðtog­ar, hætti öll­um al­menn­um sótt­varnaaðgerðum, geri viðeig­andi ráðstaf­an­ir í heil­brigðis­kerf­inu og leyfi okk­ur að halda áfram með lífið,“ segir Alexander Ingi Olsen í grein sem hann skrifar í Morgunblaðið í dag.

Hann titlar sig sem atvinnulausan flugmann og er mjög svartsýnn á ástandið í Covid-faraldrinum hér á landi.

„Það hljóta marg­ir að spyrja sig nú hvenær þetta ástand muni enda, sér­stak­lega við sem skilj­um að þriðja spraut­an verður ekki töfra­lausn­in sem ráðherr­arn­ir treysta á. Það get­ur hver maður reiknað hve lengi þjóðin verður að ná hjarðónæmi ef yf­ir­völd­um tekst að halda smit­um í kring­um 50 á dag líkt og áformað er, það tæki ára­tugi,“ segir hann.

„Það er eng­in samstaða um slíkt og ætti ekki að vera. Það er aug­ljóst að skaðinn af því verður marg­fald­ur sam­an­borið við áhlaup á heil­brigðis­kerfið, með eða án ráðstaf­ana til að bregðast við því. Við höf­um öll rétt á að lifa þessu eina lífi sem við fáum, burt­séð frá rekstr­ar­vanda ein­stakra rík­is­stofn­ana.“

Tekur hann dæmi frá Norðurlöndunum, í dag sé faraldurinn ekkert samfélagslegt vandamál í Svíþjóð. „Í dag er raun­in sú að þrátt fyr­ir nær eng­ar aðgerðir er far­ald­ur­inn ekk­ert sam­fé­lags­legt vanda­mál í Svíþjóð, lífið þar er eðli­legt. Þrátt fyr­ir að marg­ir hafi veikst illa þar er heild­ar­dán­artíðni í Svíþjóð á pari við fyrri ár og enn frem­ur nú orðin lægri en í Dan­mörku. Nú má túlka það á ýmsa vegu en ein túlk­un­in er sú, líkt og sum­ir spáðu, að aðgerðir í Dan­mörku hafi nú dregið fleiri til dauða en far­ald­ur­inn í Svíþjóð. Það má velta fyr­ir sér hvort hið sama verði upp á ten­ingn­um á Íslandi fyrr eða síðar.“

Tekur Alexander Ingi annað dæmi frá Bandaríkjunum. „Fjöldi ríkja í Banda­ríkj­un­um hef­ur ákveðið að fara sömu leið en Flórída aflétti fyrst ríkja öll­um al­menn­um aðgerðum fyr­ir rúmu ári. Í dag er smittíðni þar ein sú lægsta í Banda­ríkj­un­um og lífið eðli­legt.“