Ágúst Ólafur nefnir þrjá hluti sem að­eins Ís­lendingar gera við dýr: „Er þetta ekki skrýtið?“

„Er ekki skrýtið að hér séu leyfðar stór­hvala­veiðar eins manns? Og það á næst­­stærsta dýri jarðar sem er, nota bene, í út­­rýmingar­hættu sé litið á heims­vá­­lista (það að rétt­læta drápin með þeim rökum að nóg sé af tegundinni við Ís­lands­­strendur er svipað og að rétt­læta dráp á orangútum á Born­eo því þar sé þá helst að finna),“ skrifar Ágúst Ólafur Ágústs­son, fyrr­verandi þing­maður Sam­fylkingarinnar.

„Er ekki skrýtið að Ís­land er eina hesta­­þjóðin (sem við viljum bera okkur saman við) sem kemur fram við hestana sína með blóð­­mera­haldi svo hægt sé að auka fram­­leiðslu svína út í heimi?“ heldur Ágúst Ólafur áfram.

„Er ekki skrýtið að hér er stunduð ræktun á þúsundum minka til að hægt sé að flá skinn þeirra í pelsa? Og það í rekstri sem iðu­­lega stendur ekki einu sinni undir sér.
Hvernig er hægt að fá þjóðina (og ekki síst stjórn­völd) til að vera jafn um­­hugað um dýra­líf og dýra­að­búnað eins og hún er þegar um­­ræðan fer að snúast um fossa og ár­far­vegi?“ spyr Ágúst Ólafur að lokum.