„Sjálfur hef ég aldrei smakkað hrossakjöt og er staðráðinn í að fara í gröfina án þess að leggja mér það til munns,“ segir Óttar Guðmundsson í bakþönkum dagsins í Fréttablaðinu sem titlaðir eru Gamli sorrí Gráni.
Óttar rifjar það upp þegar Þorgeir Ljósvetningagoði gerði samning við Íslendinga um að hætta öllu hrossakjötsáti. Hann er staðráðinn að fylgja þeim samning sem gerður var árið 1000, alveg þangað til að hann deyr.
Hann segir frá því þegar hann var á ferðalagi og kom við á þekktum veitingastað. Þar hafi þjónn tekið á móti honum og tilkynnt að hrossalundin væri uppseld. Þá fór hann einnig á veitingastað á landsbyggðinni sem bauð upp á "folaldakjöt tartar" í forrétt.
Óttar segir íslenska hestinn muni fljótlega missa hlutverk sitt í þjóðarsálinni, bókmenntum og listum. „Þess í stað mun hann hasla sér völl á matseðlum veitingahúsanna, steiktur eða soðinn í litríkum sósum með frönskum eða kartöflustöppu.“
