Aðal­heiði líst ekki á stöðuna: „Smit­skömmin er snúin aftur“

„Nú í að­draganda há­tíðar ljóss og friðar virðist dóm­harkan aftur vera að ná yfir­höndinni,“ segir Aðal­heiður Ámunda­dóttir, frétta­stjóri Frétta­blaðsins, í leiðara blaðsins í dag.

„Smit­skömmin er snúin aftur. Um­burðar­lyndi gagn­vart því að fólk láti hafa sig út í að veikjast af bráð­smitandi veiru hefur sveiflast upp og niður frá því að heims­far­aldurinn kom fyrst til landsins,“ segir hún og bætir við að fyrst hafi það verið al­gert trúnaðar­mál hverjir höfðu smitast.

„Skömmin var slík að heilu bæjar­fé­lögin urðu miður sín ef fréttist af smiti innan bæjar­markanna. Í­þrótta­fé­lög og veitinga­hús gerðu vart annað en að bera af sér sakir um slæ­legar sótt­varnir. Það gat verið á­vísun á gjald­þrot að fá smit­stimpil á reksturinn í fjöl­miðlum. Best þótti dóm­endum ef fólk var áður búið að setja sig á háan hest gagn­vart öðrum, eins og bæjar­stjórinn sem fékk veiruna í heim­sókn þrátt fyrir yfir­lýsingar um að hennar fólk væri betra í að fylgja reglum en aðrir lands­menn.“

Aðal­heiður segir að þetta hafi svo rjátlast af fólki eftir því sem fleiri fengu veiruna. Það hafi jafn­vel farið að verða stöðu­tákn að vera með mót­efni sem aftur reyndist þó gera lítið gagn þegar upp var staðið. Þá séu þeir sem fengu virðu­legt vott­orð um veiru­sýkingu farnir að veikjast trekk í trekk.

„Við höfum farið nokkra hringi í þessu og skiptumst á að vera um­burðar­lynd og dóm­hörð í garð hinna veiku. Nú í að­draganda há­tíðar ljóss og friðar virðist dóm­harkan aftur vera að ná yfir­höndinni. Um helgina átti lög­reglan fullt í fangi með að leysa upp for­dæmda hegðun á borð við dans. Fáir virtust kippa sér mikið upp við að sagan sé að endur­taka sig með hroll­vekjandi hætti, heldur skemmta sér yfir því og hneykslast í sömu mund á að virðu­legir þing­menn og jafn­vel heilu þing­flokkarnir séu nú lagstir í pest eftir að hafa gert sér glaðan dag.“

Aðal­heiður segir að fólk sem veikist af bráð­smitandi sjúk­dómi sé ekki ó­vinurinn hér.

„Það er enginn ó­vinur, nema ef vera skyldi valda­sjúkt fólk sem þrífst á ótta og ó­öryggi. Kannanir og niður­stöður kosninga sýna að nú leitar fólk eftir öryggi. Góð for­ysta skiptir öllu máli í eld­fimu á­standi og sterkir leið­togar eiga fylgi að fagna, sem aldrei fyrr. Al­ræmdasta tegund þeirra er sú sem leyfir öfgum og aftur­haldi að blómstra ó­á­reittu. Besta gerðin er hins vegar sú sem veitir góða for­ystu í sótt­vörnum en styður og ýtir undir um­burðar­lyndi fremur en hörku. Mikil­vægast er slíkum leið­toga þó, sjálfs sín og okkar allra vegna, að láta borgara­réttindin, sem eru grund­völlur far­sælla sam­fé­laga, aldrei víkja úr huga sér meðan skerðingum á þeim er beitt.“