„Á litla systir mín engan séns?“

Björgvin Páll Gústavsson, landsliðsmarkvörður í handbolta, spyr áleitinna spurninga fyrir hönd systur sinnar, í einlægri Facebook færslu.

Á litla systir mín engan sèns? En hún er stödd sem stendur inni á geðdeild.. Byrjum á byrjuninni. Eftir að hafa fengið svipað slök spil á hendi og èg sem barn þá fèkk hún ekki neina útönguleið þar sem að kerfið og skólinn brást henni. Til þess að gera langa sögu stutta…. Þá var pumpað í hana lífi 6x í síðustu viku vegna ofneyslu, það ásamt skilaboðum frá mèr fèkk hana til að labba inná Vog (en það losnaði pláss fyrr en hún átti von á)," skrifar Björgvin.

Hann segir hana hafa gengið út frá Vogi í miklu ójafnvægi fyrir rúmri viku.

„Gekk bókstaflega um götur bæjarins í 3 daga, þaðan inn á bráðamóttöku vegna ofkælingar og er stödd núna á geðdeild í von um að fá “fyrstu hjálp”og geta þaðan fengið viðunnandi framhaldshjálp. Hún var hinsvegar að hringja í mig rètt í þessu eftir spjall við geðlækni og segja mèr að það sè mat geðlæknis, eftir að skoða hennar sögu, að hún yrði að vera farinn út eftir 2-3 daga. Hvað svo? Búinn að hringja á flestar meðferðarstofnanir og allt fullt.

Reið, þrátt fyrir að vera lyfjuð, segir hún mèr að hún viti að þetta verði hennar síðasta ef að kerfið hendir henni á götuna eftir 2-3 daga. Þetta er ákall á hjálp! Þetta er ákall um breytingar… Nú skilur fólk kannski betur hvaðan èg kem þegar èg tala um jöfn tækifæri og að grípa börnin okkar. Til að hleypa ykkur nær þá set èg hèrna inn síðustu skilaboð sem èg sendi systur minni, áður en hún labbaði inn á Vog…..“

Skilaboð Björgvins til systur sinnar:

Èg get ekki sofið… get ekki sofið vegna þess að èg veit að systir mín er kominn á hræðilegan stað, stað þar sem það er einungis tímaspursmál hvenær èg fæ símhringinguna um að systir mín sè dáinn úr ofneyslu eða sjálfsvígi. Timapunktur sem èg hef beðið eftir síðan èg hèlt utan um hana 7 ára gamla eftir að hafa horft uppá sjúkraflutningamenn bera mömmu okkar út í sjúkrabíl eftir eina af hennar mörgu sjálfsvígstilraunum.

Èg lofaði þèr á þessum tímapunkti að passa þig og að èg skildi aldrei fara frá þèr. Loforð sem èg stóð ekki við. Loforð sem èg gat ekki staðið við því èg var bara barn sjálfur. Barn eins og þú sem fèkk ekki bestu spilin í hendurnar, barn sem kerfið brást og barn sem fèkk aldrei þá hlýju og umhyggju sem börn eins og við þurfum á að halda. Èg náði að spila þokkalega úr mínum spilum, en bara vegna heppni. Èg var heppinn að ná að þróa með með áfallastreituþroska, þar sem áföllin byrjaðu að dynja á mèr örlítið seinna en þèr, og eins vegna þess að èg var heppinn að finna útgönguleiðina í gegnum íþróttir og finna síðan finna mína vegferð í gegnum konuna mína, ungur að aldri. Útgönguleið og vegferð sem þú varst aldrei svo heppinn að finna. Mig dreymir alltaf um að það muni einhver koma og bjarga þèr. Fyrst að englarnir þínir tveir gátu ekki bjargað þèr þá get èg það ekki, èg hef reynt, en maður getur víst bara hjálpað þeim sem vilja láta hjálpa sèr. Èg dæmi þig ekki fyrir neitt sem þú hefur gert, öll vandræðin og öll neyslan. Undirheimarnir og fíkniefnin eru flóttinn frá sársaukanum.

Staðir þar sem að enginn dæmir þig og allir eru jafnir, allir fá að tilheyra. Þú ert ástæðan fyrir því að èg berst fyrir því á hverjum degi að verða betri pabbi í dag en èg var í gær. Èg vil ekki bregðast mínum börnum eins og okkur var brugðist. Okkar saga er ástæðan fyrir því að èg er að berjast í því að vera góð fyrirmynd og hjálpa öllum að líða betur. Gefa þeim sem fá ekki bestu spilin á hendurnar von um að þetta verði allt í lagi. Èg ætlaði bara að skrifa þetta í símann til þess að ná að sofna en langar að senda þèr þetta í von um að þú sèrt enn á stað þar sem þú getur meðtekið skilaboðin. Stað þar sem þú nærð að vekja upp tilfinningar.

Stað þar sem þú finnur það innst í hjartanum hvað èg elska þig fokking mikið! ❤️ Hef verið á erfiðum stað síðustu daga án þess að vita nákvæmlega af hverju. Á sama tíma hef èg fengið fleiri símtöl frá þèr nokkru sinni fyrr. Èg trúi því að við sèum tengd á einhvern skringilegan “yfirnáttúrlegan” hátt. Á svipaðan hátt og hún Emma mín er tengd pabba sínum. Það að hún vakni um miðja nótt (kósveitt, glaðvöknuð og hress) og kalli á mig niðrí stofu, þar sem èg græt með lágværum ekka, er held èg ekki tilviljun. Èg trúi því að þetta sè síðasti möguleikinn minn til þess að vekja þig af þessum skelfilega draumi sem þú ert búinn að vera föst í síðan þú komst svo falleg og saklaus inn í þennan heim. Èg er hèr ef þú þarnast mín. 🙏