Furða er hversu fáar skoðanakannanir eru gerðar. Þær heyra til tíðinda þegar framundan eru kosningar, þar sem við veljum okkur nýjan forseta, eftir að hafa verið með sama forseta í tuttugu ár.
Yfirburðafylgi Guðna Th. Jóhannessonar hefur eflaust mikið um þetta að segja. Krafturinn virðist að mestu úr baráttunni. Skoðanakönnun er allt annað en kosningar. Það vita margir. Einn þeirra er Davíð Oddsson.
Árið 1990, þegar Davíð var hvað vinsælastur sem borgarstjóri, bjuggu kratar þess tíma til nýtt afl, Nýjan vettvang, fyrir borgarstjórnarkosningarnar árið 1990.
Ólína Þorvarðardóttir var í fyrsta sæti listans og Kristín Á. Ólafsdóttir í öðru sæti. „...að það sé mjög mikil nauðsyn að búa til sterkan valkost við Sjálfstæðisflokkinn. Nýr vettvangur býður sig fram til að vera sá valkostur,\" sagði Kristín í viðtali við Morgunblaðið þá um vorið.
Þá var ég blaðamaður á DV, því DV sem var og hét. Við gerðum skoðanakönnun þar sem niðurstaðan var sú að Sjálfstæðisflokkur Davíðs fengi, samkvæmt könnuninni fjórtán borgarfullrúa af fimmtán og Nýr vettvangur einn, aðrir kæmust ekki að.
Ég fékk það hlutverk snemma að morgni að hringja í Davíð og fá viðbrögð hans við niðurstöðu könnunarinnar.
Klukkan var rétt um átta að morgni. Ég hringdi og Davíð svaraði. Ég bar upp erindið og Davíð hlustaði. Þegar ég hafði sagt honum niðurstöðuna, þagnaði hann. „Davíð,“ sagði ég. Ekkert viðbragð. „Davíð.“ Svo sagði hann. „Bíddu aðeins.“ Augnablikin hurfu. Síðan spurði borgarstjórinn mig um aðferðarfræðina, hvað hvert framboð hefði fengið í könnuninni og brá sér svo úr símanum. Kom að vörmu spori og sagði, og það með réttu, að litlu munaði að Sjálfstæðisflokkurinn hefði fengið þrettán fulltrúa og Nýr vettvangur tvo. En niðurstaðan var samt hin. 14 – 1.
Jæja, nú kom að kommenti Davíðs. Ég man það ekki orðrétt. Hann lagði áherslu á að hér væri einungis um skoðanakönnun að ræða og hann brýndi alla stuðningsmenn Sjálfstæðisflokksins um að halda baráttunni áfram og að þrátt fyrir þessa niðurstöðu væri sigurinn ekki unninn.
Svo fór að Sjálfstæðisflokkurinn fékk tíu borgarfulltrúa, Nýr vettvangur, sem var oftast uppnefndur og kallaður Nýr vettlingur, fékk tv0, Framsókn einn, Kvennalisti einn og Alþýðubandalag einn. Aðförin að Davíð og Sjálfstæðisflokknum mistókst fullkomlega.
Ári síðar kvaddi Davíð borgina og fór í þingkosningar og varð forsætisráðherra. Framhaldið þekkja flestir.
Sigurjón M. Egilsson.
