Í leiðara Fréttablaðsins í dag veltir Sigmundur Ernir Rúnarsson, ritstjóri blaðsins, fyrir sér vanda Vinstri grænna, en fylgi flokksins hríðfellur þessa dagana, auk þess sem fólk innan flokksins veltir fyrir sér hvort það eigi enn þá samleið með honum.
Sigmundur segir að vandinn tengist sambandi Vinstri grænna og Sjálfstæðisflokksins.
„Vandi Vinstri grænna í nýafstöðnum sveitarstjórnarkosningum og í hverri fylgiskönnun sem fylgt hefur á eftir, er hvað flokknum er farið að svipa mikið til Sjálfstæðisflokksins.
Málefnalega líður honum afskaplega vel með þessum helsta hægriflokki landsins sem lengst af á lýðveldistímanum hefur haft tögl og hagldir í íslenskum stjórnmálum – og verið eitur í beinum róttækra áhugamanna um umbætur í landinu, alþýðunni til handa.
Í stað þess að láta brjóta á málum sem sannarlega hafa skilið á milli vinstri manna og þeirra sem horfa til hægri, sitja ráðamenn Vinstri grænna sallarólegir við ríkisstjórnarborðið þar sem gömlu baráttumálunum er beinlínis fórnað til að halda Sjálfstæðisflokknum að völdum.“
Þá víkur Sigmundur sér að Katrínu Jakobsdóttur, forsætisráðherra og formanni VG, og ber hana saman við fyrrverandi formann hans, Steingrím J. Sigfússon.
„Það er svo alveg í anda þessa alls að sjálfur foringi flokksins er slíkur mannasættir í eðli sínu að ógerlegt er til þess að hugsa að hann steyti hnefann framan í formenn samstarfsflokkanna og aðra ráðherra þeirra sem fyrir vikið hafa það heldur náðugt í stólunum sínum.
Í minningunni birtist myndin af fyrrverandi formanni Vinstri grænna í ræðustól Alþingis þar sem hann hraunaði með eftirminnilegum tilþrifum yfir ángskotans auðhyggjuna og allt hennar ógurlega lið. Þá var nú töluð norðlenskan. Og í endurlitinu bregður líka fyrir óþekkasta þingflokki landsins sem hvikaði aldrei frá sannfæringu sinni – og var fyrir vikið líkt við villiketti.“
Sigmundur bendir á að ansi margt hafi breyst á síðustu árum eftir að Katrín tók við stjórnartaumunum og segir flokkinn orðin undirgefin Sjálfstæðisflokknum. Hann endar síðan skrif sín á að segja hreinlega að pólitík flokksins sé horfin.
„Nú er uppi annar tími. Á síðustu árum hefur VG nefnilega breyst í latan og værukæran innikött sem fær ekki lengur að fara út í garð til að gera einhvern óskunda. Hann þarf ekki lengur að brýna klærnar og það er löngu hætt að blika á vígalegar tennur hans.
Og það sem er hvað undarlegast, í ljósi sögu hans um og upp úr aldamótum, er hvað hann er orðinn undirgefinn eiganda sínum, sjálfum Sjálfstæðisflokknum.
Í hverju málinu af öðru leggur hann niður skottið. Jafnvel í umhverfismálum færir hann náttúruna úr verndarflokki í biðflokk til að geðjast samstarfsflokkunum. Og dýraverndin er honum ekki hugstæðari en svo að hann leyfir miskunnarlaust blóðmerahald áfram og lætur langreyðarkýrnar kveljast enn um sinn á hafi úti.
Jafnvel því stóra réttlætismáli að þjóðin fái sanngjarnan skerf af ofboðslegum hagnaði útgerðarinnar er velt fram yfir næstu þingkosningar með stofnun svo stórrar nefndar að engu verður breytt. Svo er óþarfi að minnast á stjórnarskrármálið. Eða NATÓ.
Þetta er vandi VG. Pólitík flokksins er horfin.“
Hægt er að lesa leiðara Sigmundar hér.
