Bakgrunnur formannanna Benedikts Jóhannessonar í Viðreisn og Óttarrs Proppé í Bjartri framtíð getur varla verið ólíkari, ekki á yfirborðinu, hið minnsta. Annar er stærðfræðingur, býr í Laugarásnum, margreyndur í viðskiptalífinu meðan hinn er söngvari í Ham, býr í 101, sker sig úr í samfélaginu, ekki síst vegna fágæts klæðnaðar og klippingin og háraliturinn skapa honum enn meiri sérstöðu.
Þrátt fyrir ólíkan bakgrunn eru þeir eigi að síður þeir stjórnmálaforingjar sem hafa náð hvað best saman og tala og koma fram sem ein heild. Nokkuð sem fáir sáu fyrir.
Samstaða þeirra og tenging veldur usla á öðrum stöðum. Sem fyrr grípur Morgunblaðið til varna fyrir Sjálfstæðisflokkinn í þeirri flóknu stöðu sem uppi er eftir kosningarnar. Þrátt fyrir að Bjarni hafi umboð til stjórnarmyndunar er víst að hann á langt eftir og ekki er að sjá að Bjarni takist, ekki í fyrstu tilraun hið minnsta, að mynda ríkisstjórn.
Aftur að samstarfi Benedikts og Óttarrs. Morgunblaðið reynir hvað það getur til að grafa undan frænda Bjarna, það er Benedikt, sem vissulega er ógn við stöðu Sjálfstæðisflokksins.
Eftirfarandi var birt sem frétt í Mogganum í morgun:
„Ákveðnir viðmælendur í gær voru ekki ýkja hrifnir af hugmyndinni um þátttöku Viðreisnar í ríkisstjórn og var þá einkum vísað til yfirlýsinga Benedikts Jóhannessonar, formanns Viðreisnar, bæði fyrir kosningar sl. laugardag og eftir kosningar, sem að sögn þingmanna hafa vakið furðu margra. Hann hafi ekki verið að byggja upp traust þingheims á sér með yfirlýsingum sínum. Þessi við- horf heyrast einkum frá þingmönnum VG og Sjálfstæðisflokks. Þingmaður Sjálfstæðisflokksins sagði m.a. „Ég skýri framkomu Benedikts með tvennum hætti: Annars vegar er Benedikt reynslulaus hvað varðar þátttöku í stjórnmálum og hefur það glöggt komið fram í því hvernig hann málar sig út í horn með yfirlýsingum um samstarf og ekki samstarf. Hins vegar tel ég að Benedikt hafi einfaldlega ekki nógu góða pólitíska ráðgjafa, þar sem eru þeir Þorsteinn Pálsson, fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins, og ESB-aðildarsinninn Helgi Magnússon.““
