Helsta ráðafólk hefur girt sig af frá þjóðinni. Gætir þess að almenningur sé í hæfilegri fjarlægð. Víggirðingarnar á Austurvelli, við hátíðarhöldin á þjóðhátíðardaginn, voru jafnvel fullkomið tákn um hugarfar þess fólks sem sat saman fjarri almúganum.
Vegur aðalsins vex ekki við að venjulegu fólki, að þess mati, sé haldið fjarri. Aðallinn girðir sig af á 17. júní. Lætur einsog lýðveldið sé einkaeign þeirra fínu.
Það er stutt í að aðallinn neyðist til að sleppa girðingunni, koma úr einangruninni. Það er stutt í kosningar. Það er stutt þar til aðallinn þarf að eiga samskipti við fólkið. Hluti aðalsins gerir það rétt á meðan hann tryggir sér áframhaldandi rétt til að áframhaldandi veru innan girðingarinnar. Bæði á Austurvelli og ekki síður innan girðingar í eigin huga.
Íslenskur aðall keppist við að rífa niður eitt af sérkennum Íslendinga. Til þessa höfum við bent á að hér sé lítil sem engin stéttaskipting. Hafi svo verið, er ekki það ekki lengur. Íslenskur aðall vill vera út af fyrir sig.
Verði þeim að góðu.
Sigurjón M. Egilsson.
