Guðni Th. Jóhannesson, nýkjörinn forseti Íslands, þurfti á köflum að þola margskonar umræðu um sig sem persónu og sem fræðimann. Það var á köflum sótt að Guðna. Ekki alltaf af heilindum.
Segja má að margt hafi verið notað til að sækja í þá kjósendur sem sýnilega ætluðu að kjósa Guðna. Reynt var að gera hann tortyggilegan. Sýna hann sem óákveðinn mann, að honum væri alls ekki treystandi til að halda uppi málstað Íslands og því til sönnunar voru nefnd allskyns dæmi. Þau voru einkum byggð á stökum setningum úr fyrirlestrum Guðna eða skrifum.
Fremst í þessu fór Davíð Oddsson og hans fótgöngulið. Nú er staðan þessi; Guðni er nýkjörinn forseti Íslands og hann tekur við embættinu eftir rétt rúman mánuð. Þjóðin virðist ánægð með Guðna.
Nú er að sjá hvort það fólk sem verst lét gagnvart honum eigi leið til baka. Hvort það tekur aftur það sem sagt hefur verið eða viðurkenni að hafa gengið og langt í tilraunum sínum til að draga persónu Guðna Th. Jóhannessonar í efa.
Harður stuðningsmaður Davíðs sagði við mig, en þá var mikill munur á honum og Guðna, að ekki væri annað að gera en fara í Guðna. Að öðrum kosti tækist ekki að sigra hann. Og það var gert.
Flest höfum við skoðanir á Davíð Oddssyni. Í kosningabaráttunni tel ég að hann hafi haft miðurgóða ráðgjafa og spilað rangan leik. Þess vegna komst hann aldrei í takt við tímann.
Sigurjón M. Egilsson.
