Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er formaður Framsóknarflokksins og hann er því enn einn mesti áhrifamaður í íslenskum stjórnmálum. Hitt er annað og verra að allt sem að honum snýr virkar svo farsakennt. Svo óþægilegt og erfitt.
Þegar Kastljós sendi út viðtalið eftirminnilega leið okkur flestum, sem á horfðu, illa. Þetta var hin mesta pína. Sigmundi Davíð tekst með hreint einstökum hætti að viðhalda þeirri vanlíðan hjá þjóðinni. Mest þó hjá Framsóknarfólki.
Raunir Framsóknar, og þá okkar hinna líka, eru miklar. Þeir sem fyrstir spyrntu við fótum, forystumenn flokksins í norðaustri, hafa hvergi kvikað og leggjast gegn því að formaðurinn bjóði sig fram að nýju í þeirra kjördæmi.
Það eru samt bara smámunir. Hitt er annað og verra. Stórbrotnara. Sýni forysta Sjálfstæðisflokksins og varaformaður Framsóknarflokksins ekki nauðsynlegan kjark og stöðvi framgöngu Sigmundar Davíðs, fyllist Austurvöllur af grömu fólki. Átök verða.
Ástandið er ómögulegt. Fyrir kosningarnar 2013 var lofað, marsinnis og ítrekað, að kosið yrði um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið. Við munum öll að það var svikið. Falli loforðamennirnir frá kosningum í haust hefst allt á nýjan leik.
2013 sagði Bjarni Benediktsson: „Í Evrópusambandsmálinu þá munum við standa við það sem við höfum ályktað um að fram fari þjóðaratkvæðagreiðsla. Hún gæti farið fram á fyrri hluta þessa kjörtímabils...“
Verði svik á ný verða átök, missætti, leiðindi. Og allt vegna eins manns. Slíkt væri óráð. Vilhjálmur Bjarnason, þingmaður Sjálfstæðisflokkks, hefur sagt skýringarnar á fylgistapi flokksins vera þær, að Gunnar Bragi Sveinsson, þáverandi utanríkisráðherra, sleit samningaviðræðunum við Evrópusambandið.
„Þann dag hófst fylgisaukning Pírata og þann dag varð Viðreisn til,“ sagði Vilhjálmur í Þjóðbraut. Svíki Bjarni Benediktsson loforð um kosningar í haust, loforð sem hann gaf í þeim tilgangi að koma ró á samfélagið, til að lina átökin í samfélaginu, já hvað þá?
Allt þetta snýst ekki um einn mann. Og ekki heldur um hinn hundrað ára Framsóknarflokk og ekki heldur um hinn öldunginn í íslenskum stjórnmálum, Sjálfstæðisflokkinn. Þjóðin þarf frið. Það þarf að stöðva friðarspillinn.
