Ágætur maður hringdi til mín og bar sig illa. Manninn, sem er í framboði fyrir einn af smærri flokkunum, þekki ég af góðu einu. Hann bar sig illa þar sem honum þykir sem smærri framboð eigi fyrirfram litla eða enga möguleika. Hann sagði sama hvað frambjóðendur hans flokks reyna, þeir komist ekki að. Fá ekki að vera með í umræðunni.
Hann sagði sinn flokk vera stefnu í öllum helstu málaflokkum og að þeirra viti er hún vel upp sett og auðveld til lestrar. Hann sagði flokkinn vera með framboð í öllum kjördæmum. „Fullburða framboð,“ sagði hann.
En, já en, það virðist ekki duga. Vissulega hefur talsmaður flokksins komið í viðtal í Þjóðbraut en fátt annað hefur orðið. Maðurinn sagði fjölmennum þætti Ríkisútvarpsins engu skila. Sagði þá vera ómögulega. Tími hvers og eins þátttakenda sá þar afar naumur og því gagnslítið að fá að vera með þar.
Hann sagði flokksfólk senda greinar hér og þar en ekkert fáist birt. Regla 365 um að þeir flokkar einir sem hafa náð fimm prósenta fylgi í skoðanakönnunum, sagði maðurinn vera vonda og ósanngjarna.
Minni framboðin eru hluti af lýðræðinu.
