Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er um margt merkilegur maður. Eitt sinn sagðist hann, í viðtali, kunna gott ráð sem hann noti oft, eigi hann erfitt með að festa svefn. Hann sagðist þá, og ráðlagði öðrum að reyna, að semja í huganum handrit að bíómynd. Hann sagði þetta ráð óbrigðult. Sá sem þetta geri, festi svefn fyrr en varir.
Ekki er ótrúlegt að formaður Framsóknarflokksins hafi á liðnum mánuðum stundum átt erfitt með svefn. Og því samið nokkur handrit í huganum.
Eitt þeirra heitir kannski, Þjóðhöfðinginn og bjálkakofinn í Norður-Dakóta, annað jafnvel; Formanni fagnað á Fiskidegi, og svo áfram.
Annars má ekki tala um þetta í alvöruleysi. Njósnirnar, símahleranirnar og tölvuinnbrotið eru væntanlega á borði lögregu. Rétt einsog fjárkúgunarmálið fræga.
Samt langar mig að rifja upp fyrsta erindi lagsins, Ég lifi í draumi, eftir Eyjólf Kristjánsson.
Ég lifi í draumi dreg hvergi mörkin dags og nætur
sveiflast aðeins ósjálfrátt
Í hægum gangi á fullt í fangi með að finna það
sem oftast reynist öfug átt.
Það er íkt og ég sé laus úr öllum viðjum
lentur hringsólandi á vegi miðjum.
Ég lifi í draumi dreg hvergi mörkin dags og nætur
sveiflast aðeins ósjálfrátt.
Sigurjón M. Egilsson.
