Björn kemur Davíð til varnar: „Svo lengi sem þau kom­ast upp með það“

Björn Leví Gunnarsson, þingmaður Pírata, segir það hafa verið viðeigandi hjá Davíð Þór Jónssyni sóknarpresti að grípa hart til orða vegna brottvísana stjórnvalda á flóttafólki.

Þetta kemur fram í grein hans sem birtist á Morgunblaðinu í dag, en í henni byrjar hann á að rekja mörg fræg, og sum ný, ummæli sem eru í takt við helvítisvistarummæli Davíðs.

„Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir fólk sem vel­ur að vera hlut­laust á tím­um siðferðis­legra átaka. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir kon­ur sem hjálpa ekki öðrum kon­um. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir fólk sem mis­not­ar börn. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir fólk sem stel­ur sann­leik­an­um. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir fólk sem sel­ur sál sína fyr­ir völd og vegtyll­ur. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir rauðvíns­glös sem passa ekki í uppþvotta­vél. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir mann­eskj­una sem fann upp á því að skrifa ógeðslega lang­an inn­gang að öll­um upp­skrift­um á net­inu. Það er sér­stak­ur staður í hel­víti fyr­ir fólk sem snýr út úr orðum annarra.“

Í kjölfarið heldur Björn því fram að stefna stjórnvalda í málaflokknum sé höfnunarstefna og nefnir tölfræði því til stuðnings.

„Á ár­un­um 1956-2019 tóku Íslend­ing­ar á móti 778 manns sem kvóta­flótta­fólki. Í töl­fræði Útlend­inga­stofn­un­ar kem­ur fram að þar að auki hafa 1745 manns hafa fengið alþjóðlega vernd frá ár­inu 2015. Það sem af er ár­inu 2022 hafa 1050 manns bæst við þá tölu, aðallega vegna stríðsins í Úkraínu. Þetta eru tæp­lega 4000 flótta­menn sem hafa fengið aðset­ur á Íslandi frá ár­inu 1956. Í mesta lagi 1% af þjóðinni, og rúm­ur fjórðung­ur af því bara út af stríðinu í Úkraínu.

Stefna stjórn­valda í út­lend­inga­mál­um er höfn­un­ar­stefna, svo lengi sem þau kom­ast upp með það. Svo mikið er aug­ljóst miðað við töl­urn­ar hér að ofan. Stríð í Evr­ópu? Þá er ekk­ert mál að taka við fjölda flótta­fólks. Stríð utan Evr­ópu? Senda fólkið til baka. Þessi stefna verður enn aug­ljós­ari þegar um­sókn­ir um alþjóðlega vernd frá Venesúela eru skoðaðar. Árið 2019 voru sam­tals 157 um­sókn­ir þaðan og engri var hafnað. Á sama tíma var öll­um 22 um­sókn­un­um frá Úkraínu hafnað. Þá er ágætt að minn­ast þess að þegar úkraínska fót­boltaliðið kom hingað til Ísland árið 2017 til þess að keppa, þá var Úkraína skráð á lista yfir ör­ugg lönd – fyr­ir utan héruðin Do­netsk, Luhansk og Krím. Á ár­un­um 2015-2021 sóttu 87 frá Úkraínu um alþjóðlega vernd á Íslandi. 12 fengu vernd.“

Í lok greinar sinnar minnst Björn þess að þingmenn ríkisstjórnarflokkanna hafi beðið fólk um að skoða tölurnar, því þær tali sínu máli. Björn virðist sammála því, en les ekki það sama úr tölunum.

„Hér hafa ráðamenn beðið okk­ur um að skoða töl­urn­ar. Já, þær tala sínu máli. Ef litið er til ár­anna 2015-2021, þá tók Grikk­land við rúm­lega 100 þúsund flótta­mönn­um á meðan Ísland tók á móti tæp­lega 2000. Grikk­ir eru um þrítug­falt fleiri en Íslend­ing­ar sem þýðir að þeir hafa tekið á móti um helm­ingi fleiri flótta­mönn­um en við.

Það lít­ur því út fyr­ir að það sé viðeig­andi til­efni til þess að grípa til vel val­inna orða gagn­vart stjórn­völd­um í þess­um mála­flokki.“