Blankara fólkið sem þáði skuldaleiðréttingu ríkisstjórnarinnar situr sárt eftir. Segist sjálft borga leiðréttinguna. Helstu rök þessa fólks eru þau að við leiðréttinguna jókst hrein eign þeirra í eigin heimili sem varð svo til þess að það fær ekki lengur vaxtabætur, bætur sem skiptu jafnvel sköppum um ársrekstur heimilanna. Rekstur sem áður slapp fyrir horn er nú taprekstur.
Sigurður Ingi Jóhannsson forsætisráðherra og Elsa Lára Arnardóttir, þingmaður Framsóknarflokksins, hafa bæði verið spurð um þessa niðurstöðu í Þjóðbrautarþáttum Hringbrautar. Svör þeirra voru nánast eins.
Þau sögðu bæði að eignarhluti viðkomandi fólks í íbúðunum hafi hækkað og því sé staða þeirra betri en áður, ekki síst þegar litið er til lengri tíma.
Þegar þau Sigurður Ingi og Elsa Lára voru spurð um vanda fólksins, vanda dagsins, sögðu þau það vera markmiðið að fólk eignist meira og verði ekki þiggjendur bóta frá ríkinu. Þau höfðu þessi einu rök. Engin svör um núvveranddi vanda fólksins.
Fyrir liggur að leiðréttingin gerir sumum þeirra sem þáðu erfitt fyrir. Ráðherrar og stjórnarþingmenn virðast ekki átta sig á að meðal okkar er fólk sem munar svo sannarlega um hverja krónu. Það er ekki hægt að benda því fólki á að eignarhlutur þess hafi hækkað um eina milljón eða tvær, sem verðtryggingin byrjar reyndar strax að eyða, þegar endar nást ekki saman, þar sem breytingin varð til þess að vaxtabæturnar falla niður. Margt fólk má ekki við að sjá á eftir hálfri milljón á ári. Þá skiptir eignarhluturinn engu. Hann verður ekki hafður í matinn.
Annað hvort er, að stjórnarliðar vilja ekki hlusta eða þeir skilja ekki stöðu þessa fólks. Það er miður. Víst er að leiðrétting ríkisstjórnarinnar hefur leikið fjárhag margra heimila illa. Það sýnir veruleikinn utan þinghússins.
