,,mér er andsk... sama þótt ég blóti fyrir framan börnin"

Fyrir þremur árum síðan gerðum við hjónin samning við börnin okkar: Í hvert sinn sem við myndum blóta, áttum við að setja klink í krukku og greiða sekt. Krukkan fékk nafnið Blótskrukkan. Samningurinn hljóðaði þá uppá það að ef svo skringilega vildi til að krukkan myndi einhvern tíman fyllast, þá myndu krakkarnir eiga peninginn. Ég man samt að ég hugsaði: ,,Nei í alvörunni, í hvern andsk... er ég búin að koma mér í núna? Eruð þið ekki að grínast?”
 
Nokkrum dögum síðar og fáeinum tíköllum fátækari, setti ég hins vegar þúsund krónu seðil í krukkuna og sagði við krakkana að ég ætlaði bara að borga sumarið fyrirfram. Þau ráku upp stór augu, enda ekki komin á þann aldur enn að skilja hugtakið ,,fyrirframgreiðsla,” en í ljósi þess að seðlar eru meira virði en smámynt, samþykktu þau þetta og sáu fyrir sér stórgróða með tilkomu krukkunnar. Maðurinn minn var mun heiðarlegri. Í hvert sinn sem eitthvað blótsyrði slapp út fyrir hans varir, greiddi hann samviskusamlega í krukkuna. Reyndar svo samviskusamlega að mér varð stundum um og ó og spurði hann eitt sinn, hvort sparireikningurinn okkar myndi á endanum tæmast því allur helv.... peningurinn okkar væri að enda í krukkunni! En ég dáðist samt af heiðarleikanum hans.
 
Blótskrukkan hafði verið valin með tilliti til stærðar en þó endaði þetta þannig að áður en við vissum af, vorum við mætt í bankan með krakkana og helv... krukkuna. Já, getið þið vinsamlegast talið þetta saman og skipt þessu síðan í þrennt til barnana. Djö... sem þau voru að græða!
 
Við eiginmaðurinn ræddum þetta nú samt í framhaldinu og þar tókst mér að sannfæra hann um að það hlyti að vera í lagi að hætta þessari helv... vitleysu. Þannig færði ég rök fyrir því að við hlytum að standa okkur ágætlega í foreldrahlutverkinu almennt, þótt eflaust væri fullt af fólki og fullt af foreldrum mun fullkomnari en við. Aðalmálið væri að börnin okkar væru í góðu lagi, heilsuhraust, ánægð, áhyggjulaus og almennt séð bara í góðum málum.
 
Við ykkur hin, bendi ég líka á eftirfarandi 4 atriði og vara ykkur þá bara við lestrinum fyrirfram:

Mér er nefnilega andsk... sama hvað ykkur finnst, ég er bara að deila með ykkur, hvað mér finnst!

1. Fullorðnum fylgja forréttindi.
Ég mátti ekki blóta þegar ég var lítil, en andsk...hafi það að það fylgi ekki einhver forréttindi því að teljast ekki lengur barn og vera orðin fullorðin. Það er að minnsta kosti mín skoðun.
 
2. Þau eru börn.
Já, almennt reyni ég að standa mig sem fyrirmynd fyrir börnin mín og gæti talið upp ýmiss atriði máli mínu til stuðnings. En, það gildir þó ein regla á mínu heimili og hún er sú að það erum VIÐ – foreldrarnir – sem ráðum, ekki þau! Þannig að ef reglan er sú að þau megi ekki blóta á meðan þau eru börn, þá verða þau bara að lifa þá æsku.
 
3. Hef enga trú á ,,barnamáli.”
Ég hef aldrei haft trú á einhverju ,,barnamáli,” ,,dulmáli” eða mjúkum samlíkingum. Nei, ég hef alltaf talað frekar fullorðinslega við börnin mín og nú er ég auðvitað að tala um almennt, en ekki blótsyrði. Ef hluti af því sem þau heyra stundum er setninginn ,,Nei hvur andskotinn!” þá held ég ekki að það sé eitthvað sem hreinlega skaði þau, né hafi þau áhrif að þau telji sig allt í einu mega blóta sjálf.
 
4. Hef fórnað andsk... nógu miklu.
Ég elska að vera mamma. Ég dýrka börnin mín. Fjölskyldan mín er mér það kærasta í lífinu. En andsk... hafi það að halda að foreldrahlutverkið krefjist engra fórna! Hvað voru andvökunæturnar margar? Hvað eru magaslitin mörg á mér? Hvenær keypti ég síðast föt á sjálfan mig en ekki þau? Tónleikar, leikhús, bíó, partý eða aðrir viðburðir sem maður hefur sleppt vegna þess að maður er bundinn heima. Þannig að eitthvað væl um að maður sé eitthvað verri, þótt maður gefi ekki upp einstaka blótsyrði í talmáli, er bara eitthvað helv.. óþarfa væl að mínu mati og hananú!
 
Við ykkur hin elskurnar, sem auðvitað blótið ekki neitt og eruð kannski mömmurnar sem létuð ekki einu sinni í ykkur heyra þegar þið fædduð dásamlegu börnin ykkar í þennan heim, segi ég bara: Til hamingju með þetta allt saman og endilega haldið bara áfram á þessari beinu og æðislega fullkomnu braut ykkar. Þetta er bara helv.... flott hjá ykkur, ég segi ekki annað!
 
Það eina sem þið þurfið bara að passa er að börnin ykkar álpist aldrei hingað heim til mín að leika við börnin mín, í reyndar annars alveg öruggu umhverfi, því eins og þið sjáið á ofangreindu, þá gæti ég haft slæm áhrif á börnin ykkar....
 
...eða hvað?
 
Höfundurinn Kate Levkoff er vinsæll bloggari með mikinn húmor. Hún heldur úti stuttum myndböndum á bloggsíðunni sinni www.nursingandcursing.com og þar má sjá þessa dagana, að Kate er upptekin við að reyna að safna hári. Kate segir reyndar að það sé vel hægt að rekast á hana á heimaslóðunum í Brooklyn í New York. Hún er þá mamman í leikgarðinum, sem þú sérð vera í símanum sínum og að drekka kaffi á bekknum, á meðan hinar mömmurnar leika við börnin sín eða í það minnsta passa vel uppá að þau séu að leika af kurteisi við önnur börn.

Við mælum með á Hringbraut:

Fylgstu með fjölbreyttri dagskrá Hringbrautar: Kíkt í skúrinn, Besti maturinn með Völu Matt, Kvikan með Birni Þorlákssyni, Ólafarnir, Mannamál með Sigmundi Erni, Ég bara spyr, Heilsuráð Lukku, Eywitness, Lífið með Lóu, Afsal, Okkar fólk með Helga Pétursyni, Lög og réttur, Herrahornið og fleira. Og mundu að Hringbraut er ókeypis!

Zetan er í eigu Spyr.is, samstarfsaðila Hringbrautar. Þú sendir spurningar og sérð svörin á spyr.is en fréttir og annað efni á hringbraut.is. Fylgstu líka með fjölbreyttri innlendri sjónvarpdagskrá Hringbrautar öll kvöld vikunnar: rás 7 hjá Símanum og rás 25 hjá Vodafone. Við erum málefnaleg, fróðleg, lífleg og ókeypis!