Framsóknarmenn eru í öngum sínum eftir að upp komst um falin auðæfi forsætisráðherrahjónanna í skattaparadísinni á Tortóla. Rannsóknarblaðamenn vinna áfram að málinu og frekari tíðinda er að vænta á næstunni. Víst er að viðbótarfréttir af þessu munu ekki bæta pólitíska stöðu Sigmundar Davíðs sem nú er í rúst.
Á sama tíma og þessi staða er uppi bendir margt til þess að komandi forsetakosningar stefni í hreinan skrípaleik þar sem ótrúlegasta fólk fær útrás fyrir ófullnægða athyglissýki sína með því að bjóða sig fram eða láta fjölmiðla fjalla um áform sín um framboð. Þegar hefur verið tilkynnt um nokkur framboð óhæfra frambjóðenda og enn fleiri munu vera á leiðinni. Ekki er vitað hvort fólk er með skipulegum hætti að reyna að kasta rýrð á embættið og efna til umræðu um að það verði lagt niður eða hvort umræddir einstaklingar eru raunverulega svona dómgreindarlausir.
Meðal þeirra sem þegar hafa boðið sig fram eða virðast ætla að gera það eru eftirtaldir sem allir eiga það sammerkt að hafa nær engan stuðning og geta ekki vænst stuðnings: Ástþór Magnússon, Halla Tómasdóttir, Þorgrímur Þráinsson, Björk Guðmundsdóttir, Elísabet Jökulsdóttir, Davíð Oddsson, Linda Pétursdóttir, Guðrún Nordal, Sturla Jónsson, Bryndís Hlöðversdóttir, Andri Snær Magnason og Stefán Jón Hafstein. Þarna gætu verið á ferðinni framboð án sýnilegrar eftirspurnar.
Einungis tveir menn hafa verið nefndir í þessu sambandi sem víðtæk sátt gæti tekist um. Það eru þeir Össur Skarphéðinsson og Ólafur Jóhann Ólafsson. Óvíst er hvort þeir gefa kost á sér.
Með þessu áframhaldi gæti orðið hreint ófremdarástand sem leiddi til þess að Ólafur Ragnar Grímsson sæi sér þann leik á borði að stíga fram á síðustu stundu og lýsa því yfir að hann gefi kost á sér áfram sem forseti vegna mikillar óvissu sem upp sé komin þegar enginn einn frambjóðandi hafi víðtækann stuðning.
Þeir sem til þekkja telja að Ólafur sé alls ekki sáttur við að hætta nema eitthvað annað komi í staðinn. Vitað er að hann hefur vonast eftir að fá framgang á alþjóðavettvangi í stórt embætti á vegum Sameinuðu þjóðanna eða jafnvel NATO. Slíkt tilboð hefur ekki borist honum til mikilla vonbrigða. Ólafur er við góða heilsu og hefur óbreytta starfskrafta. Löngun hans til valda hefur ekkert minnkað. Hann er ekkert að gefa eftir.
Víkur þá sögunni aftur að stjórnmálaástandinu á Íslandi. Að sönnu ríkir hér ekki stjórnarkreppa þar sem við völd er þingræðisleg meirihlutastjórn. En hægt er að halda því fram að á Íslandi sé stjórnmálakreppa. Mikið ósætti er í ríkisstjórninni. Stóru málin komast ekki í gegnum þingið enda er ekki samstaða um þau í stjórnarflokkunum. Sjálfstæðismenn eru miður sín út af framkomu framsóknarmanna og telja Tortólahneykslið einnig skaða sig þó þeir geti ekkert við því gert. Píratar mælast með 35-40% fylgi og fjórflokkurinn er rúinn trausti. Nú er rúmt ár til kosninga, ef stjórnin heldur út, og menn hugsa til þess með hryllingi að Píratar muni þá standa uppi með pálmann í höndunum. Formaður Framsóknar er pólitískt lamaður eftir atburði síðustu daga en flokkurinn hefur enga burði til að skipta honum út. Það er enginn til að taka við.
Framsóknarmenn eru þekktir fyrir að bjarga sér við erfiðar aðstæður, oft með ótrúlegum og þess vegna ósvífunm hætti. Dæmin sýna það langt aftur.
Ólafur Ragnar Grímsson er pólitískur guðfaðir Sigmundar Davíðs. Hann gæti komið til hjálpar í þeirri þröngu stöðu sem nú er uppi. Vinur minn sem er vel að sér um pólitíska tilraunaeldhúsið á Bessastöðum, segir að Ólafur Ragnar haldi nú marga fundi þar með helstu trúnaðrmönnum sínum. Hann og Sigmundur Davíð hafa setið þar brúnaþungir undanfarna daga. Menn hallast að því að þeir séu að vinna djarfa áætlun sem gæti litið svona út:
Ólafur Ragnar skilar af sér embætti þann 1. ágúst nk. eins og lög gera ráð fyrir. Fljótlega eftir það rýfur forsætisráðherra þing og boðar til kosninga öllum að óvörum. Kosningar gætu farið fram laugardaginn 1. október. Framsóknarflokkurinn tíundar nokkur ágreiningsmál við Sjálfstæðisflokkinn, svo sem afnám verðtryggingar, húsnæðismál, fæðingarorlof og hugmynd um að breyta Landsbankanum í samfélagsbanka sem Sjálfstæðisflokkurinn vill ekki. Framsóknarflokkurinn verður undirbúinn og kemur öðrum flokkum á óvart enda verða þeir sem steini lostnir. Framsókn gerir einnig nýjum flokkum erfitt fyrir að stökkva fram með skömmum fyrirvara, einkum Viðreisn sem þeir hræðast meira en annað.
Framsókn mun stilla Ólafi Ragnari Grímssyni upp sem forsætisráðherraefni sínu. Sigmundur Davíð verður annað ráðherraefni þeirra. Með þessu móti myndu þeir sprengja stjórnmálaástandið á Íslandi í loft upp og taka forystu í kosningabaráttu sem gæti ekki annað en orðið þeim í hag vegna þeirra miklu persónuvinsælda sem Ólafur Rangar nýtur enn, hvort sem mönnum líkar betur eða verr.
Eftir afgerandi kosningasigur Framsóknar yrði Ólafi Ragnari falið að mynda ríkisstjórn þar sem hann gæti valið hvort heldur vinstri flokksbrot eða laskaðan Sjálfstæðisflokk sem hækju fyrir áframhaldandi framsóknarstjórn.
Þá yrði pólitíska tilraunaeldhúsið, sem nú er rekið á Bessastöðum, flutt í stjórnarráðshúsið við Lækjartorg.
Ég hygg að margir Íslendingar líti á þessa hugmynd sem hreinræktaða hryllingsmynd.
En víst er að í Rússlandi og Kína myndu vinir og velgjörðarmenn Ólafs Ragnars fagna ákaft.
