Lífið á Íslandi þessa dagana er dásamlegt fyrir alla þá sem aðhyllast samsæriskenningar. Í nokkurn tíma hefur almenningur, og stöku stjórnmálamaður, verið hneykslaður á störfum stjórnenda Landsbankans, sem í besta falli virðast vera bjánar ef horft er til þess að kaupendur að hlut bankans í Borgun högnuðust um marga milljarða á kostnað bankans og þar með ríkisins.
Það er ekki til að bæta stöðuna fyrir fjármálaráðherrann, sem fer með bankamálin og skipar stjórn Bankasýslunnar, sem svo velur í bankaráð Landsbankans sem aftur ræður forstjóra bankans, að föðurbróðir hans, Einar Sveinsson, var í hópi kaupendanna stálheppnu.
Margir hafa orðið til að hneykslast á fjölskyldutengslunum en ekkert bendir til að Bjarni hafi sjálfur haft nein afskipti af þessari sölu, sem varð ríkinu svo dýrkeypt og föðurbróðurnum svo happadrjúg.
Nú hefur Landsbankinn sent Bankasýslunni 126 blaðsíðna skýrslu um söluna á Borgun. Ekki verður séð að hlutur stjórnenda Landsbankann líti betur út í dag en í gær þrátt fyrir allar blaðsíðurnar. Eitt sinn starfaði ég um skeið hjá alþjóðlegu fyrirtæki, sem heitir Procter & Gamble (P&G). Þar innandyra gilti skýr regla um skrifleg samskipti. Ef senda þurfti minnisblað innanhúss mátti það ekki vera lengra en ein vélrituð blaðsíða. Hugmyndafræðin á bak við það var sú að ef menn gætu ekki komið hugsunum sínum um tiltekið efni fyrir á einni síðu væru þeir ekki búnir að hugsa málið til enda. 126 blaðsíðna skýrslu um eina sölu skrifar ekki annar en sá sem ekki hefur heila hugsun eða sá sem vill tryggja að ekkert vitrænt verði lesið út úr skýrslunni.
Nú hefur DV birt frétt um að Steinþór Pálsson, bankastjóri Landsbankans, Tryggvi Pálsson, stjórnarformaður bankans og Haukur Oddsson, forstjóri Borgunar, sem einnig fór fyrir kaupendunum sem keyptu af Landsbankanum, hafi allir starfað saman í stjórnendateymi Íslandsbanka í 10 ár fram til síðustu aldamóta. Forstjóri Borgunar hefur fullyrt að þremenningarnir hafi ekkert samband haft sín á milli síðan og alls ekki í tengslum við kaupin á Borgunarhlutnum. Já, við trúum því.
En þremenningarnir, Steinþór, Tryggvi og Haukur eru ekki þeir einu úr fjárfestahópnum, sem rekja rætur sínar til gamla Íslandsbanka undir lok síðustu aldar. Þá sat í stjórn Íslandsbanka maður að nafni Einar Sveinsson – sá sami og græddi svo vel á þátttöku í kaupunum á Borgun af Landsbankanum. Einar sat um árabil í stjórn Íslandsbanka og félag hans, Hrómundur ehf., var einn stærsti hluthafi í bankanum.
Já, nú hlýtur að vera mikið fjör hjá öllum sem aðhyllast samsæriskenningar. Bjarni Benediktsson, fjármálaráðherra, virðist átta sig á því hve staðan er í raun gersamlega töpuð. Í gær ritaði hann bréf til stórnar Bankasýslu ríkisins vegna málsins. Þar kemur fram að hann hefur alvarlegar áhyggjur af því hve mjög Borgunarsalan og umræðan um hana hefur grafið undan trausti á bankanum og skaðað orðspor hans. Niðurlag bréfs fjármálaráðherra er ekki hægt að skilja á annan veg en þann að hann ætlist til þess að Bankasýslan hlutist til um að skipt verði um bankaráð Landsbankans og tryggt verði að nýtt bankaráð láti það verða sitt fyrsta verk að reka bankastjórann. Þá er ekki víst að Einar frændi og gömlu félagarnir úr Íslandsbanka geti framar gert sér mat úr eignum ríkisbankans.
Kannski dugar þetta til að draga úr því tjóni sem orðspor bankans og pólitískt orðspor Bjarna hefur orðið fyrir vegna Borgunarmálsins. Skyldi samt eitthvað fleira eiga eftir að koma upp á yfirborðið varðandi þessa skelfilegu Borgunarsölu Landsbankans?
