Davíð Oddsson er sá núlifandi Íslendingur sem er mest fyrrverandi af öllum fyrrverandi áhrifamönnum hér á landi.
Hann er fyrrverandi borgarstjóri, fyrrverandi þingmaður, fyrrverandi forsætisráðherra, fyrrverandi utanríkisráðherra, fyrrverandi seðlabankastjóri, fyrrverandi húmoristi og fyrrverandi maður sem naut virðingar á Íslandi.
Síðustu árin hefur hann reynt að endurskrifa samtímasögu Íslands með stöðugum málflutningi í Morgunblaðinu sem gengið hefur út á að breiða yfir eigin misgerðir. Það á ekki síst við um brogaðan feril Davíðs í Seðlabanka Íslands sem varð gjaldþrota upp á 300 milljarða í bankastjóratíð hans.
Davíð ritstýrir Morgunblaðinu í umboði sægreifanna sem borga tapið af rekstri þess ár eftir ár. Flestar helgar birtir hann skrif, Reykjavíkurbréf, sem yfirleitt eru varnarræður hans sjálfs, upphafning vegna velmektartíma á síðustu öld, árásir á andstæðinga eða vandræðalegar tilraunir til að verja misgjörðir Davíðs á umdeildum ferli hans.
Um þessa helgi reynir hann að verja þá ákvörðun sína að leggja Þjóðhagsstofnun niður í einu reiðikastinu þegar stofnunin birti staðreyndir um gallaða hagstjórn Davíðs sem pössuðu ekki við þá glansmynd sem reynt var að draga upp og festa í sessi.
Varnarræður Davíðs eru eigendum Morgunblaðsins til vansa og eiga sinn stóra þátt í að blaðið nýtur ekki lengur virðingar eins og áður þegar alvöruritstjórar héldu um stjórnvölinn á blaðinu, menn eins og Valtýr Stefánsson, Bjarni Benediktsson og Matthías Jóhannessen.
Lesendur kunna líka að kjósa með fótunum.
Fjöldi áskrifenda Morgunblaðsins er kominn niður í 18,000 en var 35 þúsund þegar Davíð tók við ritstjórn fyrir 5 árum.
