I vefpistli segir Helgi Hrafn Gunnarsson að umræðan íslam og múslima einkennist mikið af reiði og sleggjudómum. Hann nefnir að fólk kalli þá sem fylgja Múhameð hryðjuverkamenn og barnaníðinga. Ragnheiður Ríkharðsdottir segir allt sem þarf i sinum pistli um það umburðarlynda og frjálsa samfélag, sem við eigum að sýna i verki. Ísland er hins vegar ekki eitt sér og einangrað um þau mál frekar en annað i þvi samfélagi Evrópulanda sem við tilheyrum.
Ekki fer a milli mála, að sá fjöldi fólks , sem hefur flust til Evrópulanda frá lokum heimsstyrjaldarinnar hefur viða valdið þjóðfélagslegu umróti. Varla er annars að vænta þegar 10 milljónir Þjóðverja eða 12 % þjóðarinnar eru fæddir erlendis og svo er um 16% Austurríkismanna, 15% Svía og um 12% Breta og Frakka. Vist er margan vandann að varast við að einsleitt þjóðfélag , eins og Ísland hefur verið, geti tekið við okkar nýju þegnum þannig að fullrar virðingar sé gætt og engin gjá myndist
Pólverjar ,sem játa kaþólska trú ,eru fjölmennastir innflytjenda og þeir ganga her að öflugri kirkju heimalandsins. Landakot og söfnuðir ut a landi hafa þjónustu pólskra presta. Hin mikla kirkja þeirra hefur verið bæjarprýði frá þvi a 3 áratug liðinnar aldar. Kirkjuna, Landakotsspítalann og minn kæra Landakotsskóla var vist ekki hægt að byggja af fámennum söfnuði fyrri ára.
Staðfesta ber virðingu fyrir trúfrelsi með að íslenskir múslimar eignist sitt bænahús svo sem er i nágrannaríkjum okkar.Hugarhvarf i þeim efnum gæti orðið til þess að Íslendingar vakni til meðvitundar um að sinna eigin Þjóðkirkju betur. Við erum oft næsta rausnarleg i þátttöku i fjársöfnunum . Þótt að gæta beri tillitssemi , er fyrir löngu tími til kominn að þær leiðir fjáröflunar kirkjunnar sem hvarvetna tíðkast séu teknar upp her.
