Áætlun um losun gjaldeyrishafta virðist vera skynsamleg. Með þetta stóra máli í farsælum farvegi getum við Íslendingar nú í ríkari mæli horft fram á veginn og sett kraft í þau úrlausnarefni sem þar bíða okkar.
Erfitt er að meta hversu mikið fjármagn mun streyma í ríkiskassann við losun haftanna en ef það verða 625 milljarðar þá munu endurheimtast um helmingur þeirra 1.250 milljarða sem áætlað er að Hrunið hafi kostað okkur,
En jafnvel þó að áætlun um losun hafta sé góð skiptir framhaldið öllu máli. Tryggja verður að þessir fjármunir leiti ekki út í hagkerfið heldur verði notaðir til niðurgreiðslu erlendra skulda. Viðvörunarbjöllur fara því óneitanlega af stað þegar að ríkissjóður á að verða viðkomustaður þessara fjármuna því freistnivandi stjórnmálamanna er mikill - ekki síst þegar styttist í kosningar.
Þegar núverandi ríkisstjórn ákvað að setja 80 milljarða í leiðréttingu á skuldum heimilanna var það fyrirkomulag haft á að ríkisskattstjóri hafi yfirumsjón með leiðréttingunni. Sú upphæð sem hvert og eitt okkar fékk var þó ekki millifærð inn á bankareikning okkar og okkur treyst til að sjá um niðurgreiðslu eigin lána. Þvert á móti var fjármunum ráðstafað milliliðalaust til lækkunar þeirra og var þetta fyrirkomulag án efa skynsamlegt og tryggði að fjármunir fóru þangað sem þeir áttu að fara.
Því má spyrja hvort að ekki sé rétt að hafa sama háttinn á þegar um ríkissjóð er að ræða - að ríkisstjórnin hafi sama háttinn á þegar hún sjálf á í hlut? Væri ekki farsællegast að ríkisskattstjóri myndi einnig sjá um ráðstöfun þeirra fjármuna sem eðlilegast væri að færu beint í niðurgreiðslu sameiginlegra skulda okkar allra?
Því ef þessir fjármunir millilenda í ríkissjóði er líklegt að eingöngu hluti þeirra færu til niðurgreiðslu skulda rétt eins og hefði gerst ef leiðrétting skulda heimilanna hefði farið fyrst inn á bankareikninga okkar. Mörg okkar hefðu án efa byrjað á því að kaupa \"bráðnauðsynlega\" hluti og eingöngu nýtt afganginn til niðurgreiðslu skulda. Skuldir heimilanna hefðu því lækkað mun minna en upphaflega stóð til.
Eða eru miklar likur á að önnur hegðun einkenni stjórnmálamenn sem bera ábyrgð á ríkissjóði - en okkur hin?
Margrét Kristmannsdóttir
