Þráinn Bertelsson telur að 17 þingmenn síðasta kjörtímabils búi yfir gáfum, mannkostum og forystuhæfileikum. Þetta kemur fram í viðtali sem birtist í Tímariti Máls og menningar frá því í desember sl. og Þorvaldur Gylfason tók við hann.
Þráinn átti sæti á þingi frá 2009 til 2013 fyrir þrjá flokka, sem hlýtur að teljast vera Íslandsmet. Hann var kjörinn á þing fyrir Borgarahreyfinguna sem liðaðist fljótt í sundur. Við tók Hreyfingin sem Þráinn yfirgaf til að ganga í þingflokk Vinstri grænna. Auk þess er vitað að allan tímann var hann mjög hallur undir Samfylkinguna vegna ævarandi vináttu við Össur Skarphéðinsson. Segja má að Þráinn hafi átt sæti á þingi í 4 ár fyrir 3 til 4 flokka. Þingreynsla hans er því vægast sagt sérstök og að vissu leyti eftirtektarverð.
Í viðtalinu er hann m.a. spurður um mannvalið á Alþingi. Af svörum hans má ljóst vera að hann var ekkert uppnuminn vegna þessara vinnufélaga sinna. Hann segir: “Í einhverju málþófinu gerði ég mér það til gamans að fara yfir þingmannalistann og tók þá sjálfan mig út fyrir sviga og svo merkti ég við þá þingmenn sem ég taldi að vegna gáfna, mannkosta og forystuhæfileika væri verulegur akkur fyrir þjóðina að hafa í vinnu fyrir sig. Mín niðurstaða var sú að slíkir þingmenn væru 17 talsins á því kjörtímabili sem ég gegndi þingmennsku.”
Um er að ræða 27% þingheims sem er ekki til þess fallið að auka þjóðinni bjartsýni.
Því miður upplýsir Þráinn ekki í viðtalinu hverjir þessir 17 eru.
Ég ætla að gera tilraun til að finna út hvernig þessi listi er. Sjálfur hef ég stundað háskólanám hér á landi og erlendis og
fylgst með stjórnmálum og stjórnmálamönnum hér heima og víða um lönd, m.a. þar sem ég hef dvalið og numið mannfræði og stjórnmálafræði. Því tel ég mig hafa þekkingu til að geta lagt raunhæft mat á það hvernig þessi 17 manna hópur gæti litið út og læt því listann fyglja hér á eftir:
Einar Kristinn Guðfinnsson, Pétur Blöndal, Ögmundur Jónasson, Össur Skarphéðinsson, Ólöf Nordal, Lilja Mósesdóttir, Bjarni Benediktsson, Steingrímur J. Sigfússon, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, Guðmundur Steingrímsson, Svandís Svavarsdóttir, Kristján Möller, Margrét Tryggvadóttir, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Ernir Rúnarsson, Árni Páll Árnason.
Fimm af þessum þingmönnum eiga ekki sæti á þingi eftir kosningarnar 2013. Þ.e. Ólöf, Lilja, Þorgerður, Margrét og Sigmundur.
Hverjir af nýju þingmönnunum sem komu inn á þing árið 2013 gætu komið í þeirra stað?
Niðurstaðan er þessi: Helgi Hrafn Gunnarsson, Vilhjálmur Bjarnason, Brynjar Níelsson, Brynhildur Pétursdóttir og Óttar Proppé.
Enginn framsóknarmaður er á þessum listum. Þarf það að koma á óvart?
Í ljósi þess hve mannvalið á Alþingi er dapurlegt, veltir Þráinn fyrir sér í viðtalinu, hvort ekki sé unnt að fækka þingmönnum, t.d. í 32. Því ekki? Alla vega er það umræða sem ástæða er til að taka.
Ég mun hér á þessum vettvangi láta í mér heyra um það mál.
